Bakbanaan

Pel een rijpe bakbanaan en snijd hem schuin in plakken van ongeveer een halve centimeter. Bak ze in een laagje hete olie in 2 à 3 minuten per kant goudbruin; laat uitlekken op keukenpapier.

Een groene bakbanaan is stevig en zetmeelrijk, geschikt om hartig te bakken of koken. Gele schillen met zwarte plekken wijzen op een rijpere, zoetere vrucht; die is lekker om te bakken of te grillen.

Laat onrijpe bakbanaan op kamertemperatuur narijpen; in de koelkast gaat dat veel langzamer. Een rijpe kun je nog enkele dagen koel bewaren, al wordt de schil donker. Bewaar gepelde stukken goed afgesloten in de vriezer.

Gebakken bakbanaan past bij rijst en bonen, stoofschotels en gegrild vlees of vis. Dunne, gefrituurde plakken heten vaak bakbananenchips; dikkere plakken worden onder meer gebruikt voor patacones of tostones.

Gewone banaan is zachter en zoeter en valt sneller uit elkaar in de pan. Voor bakken kan het als noodoplossing, maar kies een stevige, nog niet volledig rijpe banaan en bak de plakken kort.

Dat kan, maar onrijpe bakbanaan is erg stevig en zetmeelrijk en wordt meestal gekookt, gebakken of gefrituurd. Voor een zachtere en zoetere smaak verhit je hem; schil hem eerst, want de stevige schil eet je niet mee.

Nee. Bakbanaan is doorgaans groter en steviger en bevat meer zetmeel, waardoor hij meestal wordt verhit; gewone banaan wordt vaak zo gegeten. Per 100 g bevat gewone banaan 127 kcal en bakbanaan 112 kcal.