μπανάνα πλαντάιν

Συνήθως όχι: είναι πιο αμυλώδης και σφιχτή από την κοινή μπανάνα και τρώγεται μαγειρεμένη. Όταν ωριμάσει πολύ, μαλακώνει και γλυκαίνει, αλλά και πάλι το μαγείρεμα είναι ο συνηθέστερος τρόπος να την απολαύσεις.

Κόψε τις άκρες, χάραξε τη φλούδα κατά μήκος και αφαίρεσέ την με το μαχαίρι, γιατί είναι πιο σκληρή από της κοινής μπανάνας. Βράσε τα κομμάτια σε αλατισμένο νερό για περίπου 15–20 λεπτά, μέχρι να τρυπιούνται εύκολα με πιρούνι.

Κόψε την καθαρισμένη μπανάνα σε φέτες και τηγάνισέ τες σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, περίπου 2–3 λεπτά από κάθε πλευρά, μέχρι να ροδίσουν. Οι πράσινες φέτες γίνονται πιο τραγανές και αλμυρές, ενώ οι ώριμες καραμελώνουν και ταιριάζουν ως γλυκό συνοδευτικό.

Η πράσινη φλούδα δείχνει ότι η σάρκα είναι πιο σφιχτή και αμυλώδης· καθώς ωριμάζει, η φλούδα κιτρινίζει και μετά σκουραίνει, ενώ η σάρκα γίνεται πιο γλυκιά και μαλακή. Για τηγανητές γλυκές φέτες, διάλεξε φρούτο με κυρίως μαύρη φλούδα.

Άφησέ την να ωριμάσει σε θερμοκρασία δωματίου, μακριά από άμεσο ήλιο. Όταν φτάσει στην ωριμότητα που θέλεις, βάλε την στο ψυγείο για να επιβραδύνεις το περαιτέρω μαλάκωμα· η φλούδα μπορεί να σκουρύνει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η σάρκα έχει χαλάσει.

Σέρβιρέ την βραστή ή τηγανητή δίπλα σε φασόλια, ρύζι ή ψητό κρέας, ή πρόσθεσέ την σε σούπες και μαγειρευτά. Οι λεπτές τηγανητές φέτες είναι γνωστές ως τσιφλές σε κουζίνες της Καραϊβικής, ενώ οι πράσινες φέτες μπορούν να τηγανιστούν, να πλατυνθούν και να ξανατηγανιστούν ως τοστόνες.

Όχι με το ίδιο αποτέλεσμα: η κοινή μπανάνα είναι πιο μαλακή και γλυκιά, οπότε διαλύεται ευκολότερα στο βράσιμο και δεν δίνει την ίδια σφιχτή υφή στις τηγανητές φέτες. Αν δεν βρίσκεις μπανάνα πλαντάιν, διάλεξε πράσινη, άγουρη κοινή μπανάνα μόνο για συνταγές όπου η υφή δεν είναι καθοριστική.