λωτός

Ο στυφός λωτός είναι έτοιμος όταν μαλακώσει πολύ, σχεδόν σαν ζελέ, και η φλούδα γίνει διάφανη. Αν τον φας σφιχτό, μπορεί να αφήσει έντονη ξηρή αίσθηση στο στόμα.

Ξέπλυνέ τον και αφαίρεσε το κοτσάνι και τα φύλλα. Τον πολύ μαλακό λωτό μπορείς να τον κόψεις στη μέση και να φας τη σάρκα με κουταλάκι· τον σφιχτό, μη στυφό τύπο μπορείς να τον κόψεις σε φέτες.

Βάλ’ τον σε χάρτινη σακούλα μαζί με ένα μήλο ή μια μπανάνα και άφησέ τον σε θερμοκρασία δωματίου. Έλεγχε καθημερινά αν έχει μαλακώσει, γιατί όταν ωριμάσει πολύ γίνεται εύθρυπτος.

Άφησε τους άγουρους λωτούς στον πάγκο, μακριά από άμεσο ήλιο. Όταν μαλακώσουν, βάλε τους στο ψυγείο και φά’ τους μέσα σε λίγες ημέρες· η πολύ μαλακή σάρκα μπορεί επίσης να καταψυχθεί.

Οι φέτες λωτού ταιριάζουν με γιαούρτι, βρώμη και ξηρούς καρπούς, ενώ ο πολύ ώριμος λωτός δίνει γλυκιά, κρεμώδη υφή σε σαλάτες με πράσινα φύλλα και μαλακό τυρί. Μπορείς ακόμη να τον προσθέσεις σε κέικ ή να τον πολτοποιήσεις για σάλτσα.

Ο στυφός λωτός χρειάζεται να μαλακώσει τελείως πριν τον φας, ενώ ο μη στυφός είναι ευχάριστος και τραγανός όσο παραμένει σφιχτός. Το σχήμα μπορεί να βοηθήσει, αλλά ο ασφαλέστερος οδηγός είναι η περιγραφή της ποικιλίας κατά την αγορά.

Ναι, η φλούδα τρώγεται: πλύνε καλά τον καρπό και φά’ τον όπως είναι ή ξεφλούδισέ τον αν είναι σκληρή. Σε πολύ ώριμο λωτό, συνήθως είναι πιο εύκολο να πάρεις τη σάρκα με κουταλάκι.

Ένας μέτριος καρπός συνήθως δίνει περίπου 150–170 g βρώσιμης σάρκας. Για μερίδα 150 g, η ενέργεια είναι 66 × 1,5 kcal.