Λωτός

Ο κλασικός λωτός γίνεται πολύ μαλακός και σχεδόν ζελατινώδης όταν ωριμάσει· η σάρκα του πρέπει να υποχωρεί εύκολα στην πίεση. Αν είναι στυφός και σφίγγει το στόμα, άφησέ τον να ωριμάσει κι άλλο.

Ξέπλυνέ τον, κόψε τα φύλλα γύρω από το κοτσάνι και φάε τη σάρκα με κουταλάκι όταν είναι πολύ μαλακός. Αν είναι σφιχτός και γλυκός, όπως ο λωτός Sharon, μπορείς να τον κόψεις σε φέτες και να τον φας με τη φλούδα.

Βάλε τον σε χάρτινη σακούλα μαζί με ένα μήλο ή μια μπανάνα και άφησέ τον σε θερμοκρασία δωματίου· τα φρούτα αυτά απελευθερώνουν αιθυλένιο, που επιταχύνει την ωρίμανση. Έλεγξέ τον καθημερινά για να μην παραμαλακώσει.

Φύλαξε τον ώριμο λωτό στο ψυγείο και κατανάλωσέ τον μέσα σε λίγες ημέρες, επειδή η πολύ μαλακή σάρκα του χαλάει εύκολα. Μπορείς επίσης να πολτοποιήσεις τη σάρκα και να την καταψύξεις για smoothie ή γλυκά.

Η γλυκιά σάρκα του ταιριάζει με γιαούρτι, βρώμη, καρύδια και μαλακά τυριά, ενώ οι σφιχτές φέτες δίνουν γλυκιά αντίθεση σε σαλάτα με ρόκα και κατσικίσιο τυρί. Ο πολτός του χρησιμοποιείται και σε κέικ, ψωμί και μαρμελάδα.

Ο φρέσκος λωτός είναι φρούτο με ζουμερή, γλυκιά σάρκα, ενώ ο χουρμάς είναι πολύ πιο συμπυκνωμένος και μαστιχωτός· ανά 100 g, ο χουρμάς έχει 140 kcal, έναντι 67 kcal στον λωτό. Δεν είναι εναλλάξιμοι σε συνταγές χωρίς να αλλάξεις την υγρασία και τη γλυκύτητα.

Ορισμένοι λωτοί περιέχουν πολλές τανίνες πριν ωριμάσουν, που προκαλούν αυτή την ξηρή, στυφή αίσθηση στο στόμα. Άφησέ τους να μαλακώσουν πλήρως· ο σφιχτός λωτός Sharon είναι συνήθως γλυκός και τρώγεται τραγανός.