Φρούτο του πάθους

Διάλεξε καρπό που είναι βαρύς για το μέγεθός του και έχει ελαφρώς ζαρωμένη φλούδα· το έντονο ζάρωμα συνήθως δείχνει ότι έχει ωριμάσει και είναι ζουμερός. Απόφυγε καρπούς με μούχλα ή βαθουλώματα.

Πλύνε το, κόψε το στη μέση και φάε τον πολτό με κουταλάκι, μαζί με τους τραγανούς σπόρους. Αν θέλεις λείο χυμό ή σάλτσα, πέρασε τον πολτό από λεπτό σουρωτήρι.

Άφησε τους άγουρους καρπούς εκτός ψυγείου μέχρι να μαλακώσουν και να ζαρώσει η φλούδα τους. Βάλε τους ώριμους στο ψυγείο και χρησιμοποίησε τον πολτό που περίσσεψε μέσα σε κλειστό δοχείο ή κατάψυξέ τον.

Ο ξινούτσικος πολτός του δίνει ένταση σε μους, τάρτες και κρέμα φρούτου του πάθους, ενώ ταιριάζει πολύ με μαρέγκα στην πάβλοβα. Πρόσθεσέ τον στο τέλος, ώστε το άρωμά του να μείνει ζωηρό.

Δεν υπάρχει ακριβές υποκατάστατο: για σάλτσες ή γλυκά, δοκίμασε πολτό μάνγκο με λίγο χυμό λάιμ ή λεμονιού, ώστε να πλησιάσεις τη γλυκιά και όξινη γεύση του. Αν η συνταγή βασίζεται στους σπόρους για την υφή, το υποκατάστατο δεν θα την αναπαράγει.

Η γραναδίγια έχει συνήθως πορτοκαλί φλούδα και πιο γλυκιά, ήπια γεύση, ενώ το φρούτο του πάθους είναι πιο αρωματικό και ξινό. Και στα δύο τρως τον ζελατινώδη πολτό και τους σπόρους.

Ναι· είναι πηγή βιταμίνης C, με 23 mg ανά 100 g. Ο πολτός τρώγεται ωμός, οπότε μπορείς να τον προσθέσεις σε γιαούρτι ή φρουτοσαλάτα χωρίς μαγείρεμα.