Siling labuyo

Hatiin ang sili at alisin ang mga buto at mapuputing lamad sa loob, kung saan matindi ang anghang. Kung napasobra na sa sabaw o sarsa, dagdagan iyon ng kaunting sabaw o gata sa halip na tubig para hindi pumusyaw ang lasa.

Magsuot ng guwantes o gumamit ng sipit habang nagtatanggal ng tangkay at naghihiwa; huwag hawakan ang mata o mukha. Hugasan agad ang kutsilyo at sangkalan, at kuskusin ang kamay ng kaunting mantika bago sabunin kung kumapit ang anghang.

Ilagay ang tuyong sili sa supot o lalagyang may takip at palamigin; huwag muna itong hugasan dahil mas mabilis itong masira kapag basa. Para sa mas matagal na imbakan, patuyuin nang buo o hiwain at i-freeze.

Ilatag ang malilinis at tuyong sili sa tray na may pagitan, at patuyuin sa araw hanggang maging kulubot at malutong, na karaniwang ilang araw. Maaari ring gumamit ng oven sa pinakamababang init, mga 60 °C, na bahagyang bukas ang pinto; palamigin bago ilagay sa tuyong garapon.

Dinadagdag ito sa sawsawang suka o patis, sinigang, pinakbet, dinuguan at ginataang gulay. Para lumabas ang lasa nang hindi agad sumobra ang anghang, ihulog nang buo habang kumukulo at tikman bago ito durugin.

Puwede, lalo na sa sawsawan at ulam, pero maaaring magkaiba ang tindi ng anghang at lasa. Mas mababa nang kaunti ang enerhiya ng pulang siling labuyo—34 kcal bawat 100 g, kumpara sa 45 kcal sa siling labuyo.

Karaniwang mas matindi ang anghang ng maliliit na siling labuyo kaysa sa mas malalaking sili, kaya kaunting piraso lang ang kailangan sa ulam. Ang “sili” ay malawak na tawag sa mga sili; hindi iisa ang tindi ng anghang ng lahat ng tinatawag dito.

Oo, puwede itong hiwain nang manipis at ihalo sa suka, bagoong o sawsawan, pero matindi ang anghang kahit kaunti lang. Kung hindi ka sanay, magsimula sa maliit na piraso at huwag ipatikim nang buo sa batang madaling mabulunan.