زردآلوی خشک

اگر روی آن گردوغبار می‌بینید، سریع زیر آب سرد بشویید و خشک کنید. برای نرم‌شدن، آن را حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در آب ولرم بخیسانید؛ آب خیساندن را هم می‌توانید در کمپوت یا خورش به کار ببرید.

زردآلوها را بشویید و همراه آب و کمی دارچین روی حرارت ملایم بپزید تا نرم شوند؛ معمولاً ۱۰ تا ۱۵ دقیقه کافی است. شکر را در پایان بچشید و در صورت نیاز اضافه کنید، چون خود میوه شیرین است.

آن را در ظرف دربسته، دور از گرما و رطوبت نگه دارید. اگر هوا گرم است یا می‌خواهید مدت بیشتری نگهش دارید، ظرف را در یخچال بگذارید؛ زردآلوهای چسبناک یا کپک‌زده را مصرف نکنید.

نمونه‌های نرم و انعطاف‌پذیر انتخاب کنید که بوی ترشیدگی یا ماندگی ندهند و رویشان رطوبت یا کپک دیده نشود. رنگ نارنجی روشن می‌تواند از تیمار با دی‌اکسید گوگرد باشد؛ نوع تیمارنشده معمولاً تیره‌تر است.

برای شیرین‌پلو، آن را چند دقیقه در آب گرم نرم کنید و سپس با کمی کره یا روغن تفت دهید تا براق شود؛ نزدیک پایان پخت روی برنج بگذارید. در خورش‌ها و آش‌ها هم می‌توانید آن را خرد کنید و در بخش پایانی پخت بیفزایید تا شکلش را حفظ کند.

زردآلوی خشک منبع پتاسیم و فیبر است و مس زیادی دارد: در هر ۱۰۰ گرم، ۱۴۰۰ میلی‌گرم پتاسیم، ۸٫۳ گرم فیبر و ۰٫۴۵ میلی‌گرم مس دارد.

زردآلوی خشک آب بسیار کمتری دارد و شیرینی و انرژی آن در هر وزن بیشتر است: در هر ۱۰۰ گرم زردآلوی خشک ۲۳۹ کیلوکالری و زردآلوی تازه ۴۴٫۱ کیلوکالری دارد. برای میان‌وعده، چند عدد خشک‌شده معمولاً به اندازه یک میوه تازه جا می‌گیرد.