آلو سیاه

آلو سیاه رسیده با فشار ملایم انگشت کمی نرم می‌شود و عطر میوه‌ای دارد؛ پوستش باید سالم و بدون لکه‌های فرورفته یا کپک باشد. اگر سفت است، چند روز در دمای اتاق بگذارید تا برسد.

آلوهای رسیده را نشسته و در ظرفی که هوا در آن جریان دارد، در یخچال نگه دارید و پیش از خوردن بشویید. آلوهای سفت را بیرون از یخچال بگذارید تا برسند؛ برای نگهداری طولانی‌تر می‌توانید هسته را جدا کنید و تکه‌های میوه را منجمد کنید.

آلو سیاه برای مربا، کمپوت و سس میوه‌ای مناسب است و می‌توانید آن را در پای و تارت هم به کار ببرید. مزهٔ ترش‌وشیرینش کنار مرغ یا گوشت پخته هم خوب می‌نشیند.

اگر پوست میوه سالم است، آن را زیر آب روان خوب بشویید و با پوست بخورید؛ گرفتن پوست لازم نیست. برای مربا یا سسی با بافت یکدست، می‌توانید پس از پخت میوه را از صافی رد کنید.

در خورش یا سسی که آلو خشک می‌خواهد، آلو سیاه تازه رطوبت بیشتری دارد و معمولاً طعم ملایم‌تری می‌دهد؛ برای جبران، آن را نزدیک پایان پخت اضافه کنید تا له نشود. آلو خشک در هر صد گرم ۲۲۹ کیلوکالری دارد و آلو سیاه ۴۶ کیلوکالری.

هسته را کاملاً جدا کنید و میوه را به تکه‌های کوچک و نرم برش دهید؛ آلو کامل یا هسته‌دار می‌تواند خطر خفگی داشته باشد. کودک هنگام خوردن باید نشسته و زیر نظر شما باشد.

مقدار انرژی به اندازهٔ میوه و سهمی که می‌خورید بستگی دارد؛ در هر صد گرم آلو سیاه ۴۶ کیلوکالری انرژی و ۱٫۹ گرم فیبر وجود دارد.