گل‌کلم

گل‌کلم را به گلچه‌های هم‌اندازه تقسیم کنید، با کمی روغن و ادویه مخلوط کنید و با فاصله در سینی بچینید. در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد، حدود ۲۵ تا ۳۰ دقیقه بپزید و یک‌بار زیرورو کنید تا لبه‌ها طلایی شوند.

گلچه‌های کوچک را در سبد بخارپز بگذارید و حدود ۵ تا ۷ دقیقه بپزید؛ باید با چنگال نرم شوند اما شکلشان را نگه دارند. پخت طولانی گل‌کلم را له و بوی آن را تندتر می‌کند.

گل‌کلمی بردارید که سرِ سفت و متراکم و گلچه‌های روشن و یکدست داشته باشد. لکه‌های تیره، نرمی و برگ‌های پژمرده نشانهٔ ماندگی‌اند؛ برگ‌های سبز و چسبیده معمولاً از تازگی بهتر محافظت کرده‌اند.

گل‌کلم نشسته را در کشوی سبزیجات یخچال، داخل کیسه‌ای کمی باز یا کیسهٔ سوراخ‌دار بگذارید تا رطوبت حبس نشود. گلچه‌های شسته‌شده را کاملاً خشک کنید و زودتر مصرف کنید؛ برای نگهداری طولانی، گلچه‌ها را ۳ دقیقه در آب جوش بلانچ کنید، در آب سرد بیندازید، خشک و سپس منجمد کنید.

گل‌کلم در خورش گل‌کلم، سوپ و ترشی گل‌کلم کاربرد دارد. برای خورش، گلچه‌ها را جداگانه کمی سرخ کنید و نزدیک پایان پخت به سس اضافه کنید تا وا نروند؛ در ترشی هم گل‌کلم باید خشک باشد تا آب اضافی وارد شیشه نشود.

برای سوپ یا خورش، کلم بروکلی را جایگزین کنید؛ زودتر می‌پزد و طعم و رنگ پررنگ‌تری دارد. برای برشته‌کردن در فر، کلم قمریِ مکعبی‌شده هم مناسب است، اما زمان پختش را با چنگال بررسی کنید چون بافتش سفت‌تر است.

گل‌کلم سبز در هر ۱۰۰ گرم ویتامین C بیشتری دارد: ۷۲٫۶ میلی‌گرم در برابر ۹٫۷ میلی‌گرم در گل‌کلم. هر دو را می‌توان بخارپز یا برشته کرد؛ گل‌کلم سبز رنگش را در پخت کوتاه بهتر حفظ می‌کند.

بله؛ گلچه‌ها را زیر آب روان بشویید و با دیپ ماست یا حمص سرو کنید، یا ریز خرد کنید و به سالاد بیفزایید. اگر گلچه‌ها خاک یا حشره دارند، آن‌ها را از هم باز کنید و با دقت بشویید.