Ziarno amarantusa

Przepłucz ziarna na drobnym sicie, wsyp do garnka i zalej trzema częściami wody na jedną część amarantusa. Gotuj pod przykryciem na małym ogniu około 20–25 minut, aż wchłonie wodę i będzie miękki; po ugotowaniu odstaw na kilka minut.

Rozgrzej suchą, ciężką patelnię, wsyp niewielką porcję ziaren i przykryj. Praż przez kilkanaście sekund, potrząsając patelnią; gdy większość ziaren popęka, szybko przesyp je do miski, bo łatwo się przypalają.

Nie trzeba. Dokładne płukanie na bardzo drobnym sicie wystarczy, a moczenie może skrócić gotowanie, lecz nie jest konieczne.

Trzymaj suche ziarna w szczelnym pojemniku, w chłodnej, suchej i ciemnej szafce. Ugotowany amarantus przełóż do zamkniętego pojemnika w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni.

Ma delikatny, lekko orzechowy smak i po ugotowaniu jest kleisty, więc dobrze zagęszcza zupy oraz gulasze. Podawaj go też jak kaszę do warzyw i sosów albo ugotuj na mleku czy napoju roślinnym na śniadaniową owsiankę.

Tak, w zupach, sałatkach i jako dodatek do obiadu możesz użyć komosy ryżowej w podobnej ilości. Jej ziarna po ugotowaniu są bardziej sypkie, a amarantus zwykle tworzy gęstszą, kleistą masę.

Sam amarantus naturalnie nie zawiera glutenu, ale ziarno może zostać zanieczyszczone nim podczas zbioru lub przetwarzania. Jeśli unikasz glutenu, wybieraj produkt z wyraźną informacją o braku takiego zanieczyszczenia.

W kuchni używa się go podobnie jak kasz, ale botanicznie amarantus nie jest zbożem, tylko tzw. pseudozbożem. Jadalne są jego drobne nasiona, które można gotować, prażyć albo mielić na mąkę.