Parmezan

Do makaronu i risotta zetrzyj go tuż przed podaniem na drobnych oczkach — łatwiej się rozpuści i będzie bardziej aromatyczny niż ser starty wcześniej. Do sałatki lub zupy możesz zeskrobać szerokie płatki obieraczką.

Zdejmij patelnię z ognia, zanim wsypiesz drobno starty ser, a potem energicznie wymieszaj go z odrobiną gorącej wody z gotowania makaronu. Skrobia z wody pomaga uzyskać gładki sos.

Owiń kawałek w papier do sera lub papier do pieczenia, włóż do szczelnego pojemnika i trzymaj w lodówce. Nie zostawiaj go luźno w folii spożywczej — może wtedy zaparować i szybciej stracić dobrą jakość.

Można, najlepiej już starty: zamknij go w szczelnym pojemniku i dodawaj prosto z zamrażarki do gorących potraw. Zamrożony kawałek może po rozmrożeniu stać się bardziej kruchy, więc lepiej użyć go do gotowania niż na deskę serów.

Najczęściej dodaje się go do makaronu, risotta, zupy minestrone i sałatki Cezar. Dobrze pasuje też do pieczonych warzyw; posyp nimi danie pod koniec pieczenia, żeby ser się zrumienił, ale nie przypalił.

Tak, jeśli to naturalna skórka sera, a nie woskowa lub inna niejadalna powłoka. Wrzuć ją do gotującej się zupy lub sosu, by oddała aromat, a przed podaniem wyjmij — nie rozpuści się całkowicie.

Podobny efekt da Grana Padano, a wyrazistszy i bardziej słony — pecorino. Jeśli używasz mozzarelli, pamiętaj, że jest miękka i ciągnąca, więc nie zastąpi parmezanu jako suchej, intensywnej posypki.