Enginarlar

Sapını kesip sert dış yaprakları kopar; üst kısmını yaklaşık üçte bir oranında kes. Yaprakların arasını açıp tüylü kısmı kaşıkla çıkar, kesik yüzeyleri kararmaması için limonla ov.

Temizlediğin enginarları limon sıkılmış soğuk suya koy; pişirene kadar tamamen suyun altında kalsınlar. Bıçağı ve ellerini de limonla ovmak, keserken oluşan kararmayı azaltır.

Bütün enginarı kaynar, limonlu suda boyutuna göre yaklaşık 25–40 dakika; yalnızca göbeğini 10–15 dakika haşla. Yaprakları kolayca çekildiğinde veya göbeğine bıçak rahatça girdiğinde pişmiştir.

Bezelye, havuç ve taze soğanla pişen zeytinyağlı enginarı dereotuyla tamamla; ılık ya da soğuk servis et. İç baklalı enginar da bilinen bir eşleşmedir; yanında yoğurt veya ekmek sunabilirsin.

Taze enginarı yıkamadan, gevşekçe poşete sarıp buzdolabının sebzelik bölümünde sakla; birkaç gün içinde pişir. Pişmiş enginarı kapalı bir kapta buzdolabına kaldır ve kısa sürede tüket.

Yaprakları sıkı ve dolgun, başı ağır olan enginarları seç; yaprakları kurumuş, açılmış veya kararmış olanları alma. Sap kesiti tazeliğe dair ipucu verir: kuru ve buruşuk görünmemeli.

Evet; enginar lif bakımından zengindir: 100 g’ı 13 g lif içerir. Lifinin önemli bir kısmı gövde ve yapraklarda bulunduğundan, enginarı yalnızca göbeğinden ibaret düşünme.

Hayır. Enginar, çiçek tomurcuğu yenen bir bitkidir; yer elması ise ayçiçeğiyle akraba bir bitkinin toprak altında gelişen yumrusudur. İsim benzerliğine rağmen mutfaktaki dokuları ve kullanımları farklıdır.