ماش پخته

ماش را پاک کنید و بشویید؛ خیساندنش ضروری نیست. با آب تازه و جوش ملایم حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بپزید و از حدود دقیقهٔ ۲۰ دانه‌ها را امتحان کنید؛ وقتی نرم شدند اما شکلشان را نگه داشتند، آبکش کنید.

پس از پخت، آن را زود خنک کنید و در ظرف دربسته در یخچال بگذارید؛ تا ۳ تا ۴ روز کیفیت خوبی دارد. برای نگهداری طولانی‌تر، در ظرف مناسب فریز کنید و هنگام مصرف کاملاً گرمش کنید.

ماش پلو و آش ماش از غذاهای شناخته‌شدهٔ ایرانی با ماش‌اند. ماش پخته را با برنج، پیازداغ و زردچوبه لایه کنید یا به آشِ سبزی و حبوبات بیفزایید؛ اگر از پیش پخته باشد، نزدیک پایان پخت اضافه‌اش کنید تا وا نرود.

عدس پخته جایگزین مناسبی است و با برنج و پیازداغ خوب جور درمی‌آید، هرچند طعمش خاکی‌تر و رنگ غذا تیره‌تر می‌شود. عدس را جداگانه بپزید و وقتی نرم شد به برنج اضافه کنید.

ماش پخته معمولاً از دانهٔ کامل ماش درست می‌شود و دانه‌ها در غذا مشخص می‌مانند؛ دال ماش ماشِ پوست‌کنده و شکافته است و زودتر می‌پزد و بافتی نرم‌تر و یکدست‌تر می‌دهد. دال برای خوراک‌های غلیظ و ماش کامل برای آش یا پلو مناسب‌تر است.

بهتر است جوانهٔ ماش را خام نخورید، چون جوانه‌های خام ممکن است باکتری داشته باشند. آن را کاملاً بپزید یا در تابه تفت دهید تا داغ و بخارآلود شود؛ شستن به‌تنهایی خطر را از بین نمی‌برد.

زردچوبه، زیره و فلفل سیاه با طعم ملایم ماش هماهنگ‌اند. پیازداغ را جدا آماده کنید و بخشی را هنگام پخت و بخشی را موقع سرو اضافه کنید؛ کمی آب‌لیمو در پایان، مزهٔ آش یا خوراک ماش را تازه‌تر می‌کند.