عدس قهوه‌ای

خیس‌کردن لازم نیست، اما اگر چند ساعت خیسش کنید زودتر می‌پزد. پیش از پخت، عدس را پاک کنید و با آب سرد بشویید.

عدس شسته‌شده را با آب در قابلمه بریزید و پس از جوش‌آمدن، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه آرام بپزید؛ از دقیقهٔ ۲۰ بافتش را بررسی کنید. نمک و مواد ترش مثل گوجه‌فرنگی را نزدیک پایان پخت اضافه کنید تا دیرپز نشود.

عدس را فقط تا جایی بپزید که نرم شود ولی شکلش را نگه دارد، سپس آبکش کنید و بگذارید خنک شود. با جعفری، پیاز قرمز، آب‌لیمو و روغن زیتون ترکیب خوبی می‌سازد.

پس از خنک‌شدن، آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، در وعده‌های کوچک منجمد کنید و پیش از مصرف کاملاً گرم کنید.

برای عدسی، سوپ عدس و خوراک سبزیجات مناسب است؛ چون دانه‌ها پس از پخت تا حد زیادی شکل خود را حفظ می‌کنند. آن را با برنج، نان یا سبزیجات کبابی هم سرو کنید.

عدس سبز معمولاً جایگزین نزدیک‌تری است و در سالاد یا خوراک دانه‌دانه می‌ماند؛ زمان پخت را زودتر بررسی کنید. عدس قرمز زودتر می‌پزد و بیشتر وا می‌رود، پس برای سوپ غلیظ مناسب‌تر است.

در هر ۱۰۰ گرم، عدس قهوه‌ای ۷٫۶ گرم پروتئین دارد و عدس قرمز ۶٫۹ گرم. عدس قرمز معمولاً زودتر می‌پزد و بافت نرم‌تری پیدا می‌کند.

در هر ۱۰۰ گرم، عدس قهوه‌ای ۵٫۸ گرم فیبر دارد. در پخت روزمره، یک کاسه عدس پخته را می‌توان کنار سبزیجات یا غلات سرو کرد.