لوبیا سیاه

لوبیا را پاک کنید و ۸ تا ۱۲ ساعت در آب فراوان بخیسانید، سپس آب خیساندن را دور بریزید و آبکشی کنید. خیساندن پخت را یکنواخت‌تر می‌کند؛ اگر عجله دارید، می‌توانید آن را بدون خیساندن هم بپزید، اما زمان پخت طولانی‌تر می‌شود.

لوبیای خیسانده را با آب تازه روی حرارت ملایم بجوشانید؛ معمولاً ۶۰ تا ۹۰ دقیقه زمان می‌برد تا کاملاً نرم شود. نمک و مواد اسیدی مثل گوجه‌فرنگی را نزدیک پایان پخت اضافه کنید تا دیرتر سفت نشود.

لوبیای خیسانده را با آب تازه در زودپز بپزید؛ پس از به فشار رسیدن، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان لازم است. پیش از بازکردن در، فشار زودپز را کامل پایین بیاورید و مطمئن شوید لوبیا کاملاً پخته و نرم است.

لوبیای پخته را حداکثر تا ۲ ساعت پس از پخت در ظرف دربسته و در یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، آن را همراه کمی از آب پخت در ظرف مناسب فریزر منجمد کنید.

لوبیا سیاه در تاکو و بوریتو، سوپ لوبیا و خوراک چیلی خوب می‌نشیند؛ در سالاد هم آن را با ذرت، گوجه‌فرنگی، پیاز و آب‌لیمو مخلوط کنید. له‌کردن بخشی از لوبیا، خوراک را بدون افزودن آرد غلیظ می‌کند.

در خوراک چیلی و تاکو، لوبیا قرمز جایگزین مناسبی است، اما رنگ و بافت غذا کمی فرق می‌کند. لوبیا چیتی هم برای خوراک و سوپ گزینهٔ خوبی است.

لوبیا قرمز در هر ۱۰۰ گرم ۸٫۲ گرم پروتئین و ۸٫۵ گرم فیبر دارد؛ لوبیا سیاه ۷٫۹ گرم پروتئین و ۸ گرم فیبر دارد. لوبیا قرمز معمولاً در خوراک‌های جاافتاده بافت گوشتی‌تری می‌دهد.

نه؛ لوبیا سیاه خشک را کاملاً بپزید و به نیم‌پز بودنش اکتفا نکنید. لوبیای کنسروی آمادهٔ مصرف است، اما می‌توانید آن را آبکشی و گرم کنید.