عدس قهوه‌ای

خیس‌کردن لازم نیست، اما اگر چند ساعت در آب بماند زودتر می‌پزد. پیش از پخت آن را پاک کنید و با آب سرد بشویید؛ برای عدس‌های کهنه یا دانه‌های ناهم‌اندازه، خیساندن کمک می‌کند پخت یکنواخت‌تری داشته باشند.

عدس شسته‌نشده را در قابلمه با آب فراوان به جوش بیاورید، سپس حرارت را کم کنید و حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بپزید تا نرم شود اما شکلش را حفظ کند. نمک و مواد ترش مثل آب‌لیمو را نزدیک پایان پخت اضافه کنید تا دیرتر نرم نشود.

آن را با آب سرد شروع کنید و از حدود دقیقهٔ ۱۸ به بعد مرتب امتحان کنید؛ به‌محض نرم‌شدن، آبکش کنید و با آب خنک آبکشی کنید تا پخت متوقف شود. عدس پخته برای سالاد عدس، سالاد سبزیجات و مخلوط با پیاز و جعفری مناسب است.

در آش عدس، سوپ، خوراک عدس و عدس‌پلو به کار می‌رود و با پیاز داغ، زیره، سیر، هویج و گوجه‌فرنگی خوب جور می‌شود. برای خوراک غلیظ، بخشی از عدس را له کنید؛ برای عدس‌پلو، آن را جداگانه بپزید و سپس لابه‌لای برنج بریزید.

عدس خشک را در ظرف دربسته، جای خنک و خشک و دور از نور نگه دارید. عدس پخته را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته داخل یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در وعده‌های کوچک فریز کنید.

عدس قهوه‌ای پس از پخت معمولاً شکلش را بهتر نگه می‌دارد و برای سوپ دانه‌دار و خوراک مناسب است؛ عدس قرمز زودتر می‌پزد و بیشتر وا می‌رود، پس برای سوپ غلیظ و پوره‌ای انتخاب خوبی است.

در هر ۱۰۰ گرم عدس قهوه‌ای ۲۵ گرم پروتئین دارد و منبع پروتئین گیاهی است. خوردنش همراه غلاتی مثل برنج یا نان، ترکیب غذایی متنوع‌تری فراهم می‌کند.

بله، عدس قهوه‌ای منبع آهن است و در هر ۱۰۰ گرم آن ۶٫۵ میلی‌گرم آهن وجود دارد. همراه‌کردنش با خوراکی‌های دارای ویتامین C، مثل گوجه‌فرنگی یا آب‌لیمو، انتخاب خوبی برای یک وعده است.