Pieczarka portobello

Nie, są jadalne. Jeśli chcesz, by farsz lub sos pozostał jasny, zeskrob blaszki łyżeczką — podczas gotowania mogą zabarwić potrawę na ciemno.

Oczyść ją wilgotną ściereczką, posmaruj cienko olejem i grilluj na mocno rozgrzanym ruszcie po 4–5 minut z każdej strony. Nie sól przed grillowaniem: sól wyciąga wodę, więc najlepiej doprawić grzyb pod koniec.

Usuń trzonki, napełnij kapelusze farszem i piecz blaszkami do góry w 200°C przez około 20 minut, aż zmiękną, a farsz się zarumieni. Drobno posiekane trzonki możesz dodać do farszu.

Przetrzyj kapelusz i trzonek wilgotną ściereczką albo miękkim pędzelkiem, a zabrudzone końcówki trzonka odetnij. Nie mocz grzyba w misce z wodą, bo łatwo nasiąka.

Włóż je do lodówki w papierowej torbie lub luźno przykrytym pojemniku, żeby wilgoć mogła uchodzić. Nie zamykaj ich szczelnie w plastikowym woreczku; wykorzystaj je, gdy kapelusze są jędrne i suche.

Użyj dużego kapelusza białej pieczarki albo kilku mniejszych pieczarek, ułożonych ciasno obok siebie. Portobello ma szeroki, mięsisty kapelusz, dlatego małe grzyby warto grillować na tacce, by nie wpadały między pręty rusztu.

To różne postacie tego samego gatunku pieczarki dwuzarodnikowej: portobello jest dużą, dojrzałą pieczarką o szerokim, otwartym kapeluszu. Biała pieczarka jest zbierana wcześniej, gdy kapelusz pozostaje mały i zamknięty.

Można, ale najczęściej podaje się ją po obróbce cieplnej, która zmiękcza miąższ i wydobywa jego smak. Do jedzenia na surowo wybierz świeży, jędrny kapelusz i dokładnie go oczyść.