Dorsz pacyficzny

Osusz filet, posmaruj cienko olejem i piecz w 200°C przez około 10–15 minut, zależnie od grubości. Ryba jest gotowa, gdy mięso łatwo rozdziela się na płatki; dla pewności sprawdź, czy w środku osiągnęło 63°C.

Najlepiej przełóż go z zamrażarki do lodówki na noc, w przykrytym naczyniu. Jeśli się spieszysz, włóż szczelnie zapakowaną rybę do zimnej wody i wymieniaj wodę co pół godziny; nie rozmrażaj jej na blacie.

Trzymaj go w lodówce, w przykrytym naczyniu ustawionym na najniższej półce, i zużyj w ciągu jednego–dwóch dni. Jeśli nie zdążysz, zamroź go szczelnie zapakowanego.

Jego łagodne, zwarte mięso dobrze sprawdza się w zupie rybnej, curry, tacos i rybie z frytkami. Możesz też ugotować go na parze i podać z ziemniakami oraz sosem koperkowym.

W wielu daniach użyj mintaja albo dorsza atlantyckiego — oba mają delikatne, jasne mięso. Filet o podobnej grubości przygotuj w ten sam sposób, ale kontroluj go pod koniec pieczenia, bo czas zależy od kawałka.

Dorsz atlantycki ma na 100 g 105 kcal i 22,8 g białka, a dorsz pacyficzny 20 g białka. Oba mają łagodne, białe mięso, więc w przepisach często można używać ich zamiennie.

Porcja filetu ważąca około 85 g dostarcza 17 g białka. To praktyczny punkt odniesienia przy planowaniu obiadu; panierka i dodatki zmieniają wartości całego dania.