กล้วยแพลนเทน

กินได้ แต่เนื้อแน่น แป้งมาก และไม่หวานเท่ากล้วยกินสด จึงมักปอกแล้วปรุงให้สุกก่อนกิน โดยเฉพาะผลที่ยังเขียวซึ่งปอกยากกว่าและควรใช้มีดช่วยกรีดเปลือกตามยาว

ตัดหัวท้าย กรีดเปลือกตามยาว 3–4 แนว แล้วใช้นิ้วหรือปลายมีดแซะเปลือกออก แช่มือหรือผลในน้ำสักครู่ช่วยให้ยางติดมือน้อยลง

หั่นผลที่ยังเขียวเป็นแว่นหนาประมาณ 2 ซม. ทอดในน้ำมันไฟกลางราว 3 นาทีต่อด้านจนเริ่มนุ่ม ตักขึ้นกดให้แบน แล้วทอดซ้ำอีก 2–3 นาทีจนเหลืองกรอบ แบบนี้คล้ายโทสโตเนส (tostones) ในอาหารแถบแคริบเบียนและลาตินอเมริกา

ผลที่เปลือกเหลืองมีจุดดำจะหวานและนุ่มกว่า เหมาะหั่นทอดเป็นมาดูโรส (maduros) หรืออบทั้งเปลือกที่ 200 °C ราว 20–25 นาทีจนเนื้อนิ่ม เสิร์ฟเป็นของกินเล่นหรือเครื่องเคียง

เก็บผลดิบไว้ที่อุณหภูมิห้องจนเปลือกเหลืองและเริ่มมีจุดดำ หากต้องการชะลอการสุกจึงค่อยแช่ตู้เย็น โดยเปลือกอาจคล้ำแต่เนื้อยังใช้ได้; ผลที่ปอกหรือหั่นแล้วควรแช่เย็นในภาชนะปิดและใช้ภายในไม่กี่วัน

กล้วยแพลนเทนมักผลใหญ่และเนื้อแป้งแน่น จึงนิยมต้ม อบ หรือทอด ส่วนกล้วยกินสดเนื้อนุ่มและหวานกว่าเมื่อสุก กล้วยแพลนเทนให้พลังงาน 138 kcal ต่อ 100 กรัม เทียบกับ 89 kcal ในกล้วยกินสด

กล้วยแพลนเทนทอดเข้ากับถั่วและอาหารรสเผ็ด ส่วนแบบต้มเข้ากับสตูว์หรือปลาได้ดี ในแอฟริกาตะวันตกยังนำไปตำหรือบดเป็นเครื่องเคียง เช่น อีวาโดโด (ewédú-dódó) ซึ่งทำจากกล้วยแพลนเทนทอด