เนื้อกวาง

เนื้อกวางมีรสเข้มและกลิ่นเฉพาะตัว เนื้อค่อนข้างไม่มัน จึงแห้งหรือเหนียวได้ง่ายถ้าปรุงนานเกินไป การหั่นขวางเส้นใยช่วยให้เคี้ยวง่ายขึ้น

หั่นชิ้นหนาสม่ำเสมอ ซับให้แห้ง แล้วจี่ในกระทะร้อนจัดให้ผิวเกรียมก่อนลดไฟปรุงต่อจนสุกตามต้องการ พักเนื้อสักครู่ก่อนหั่น และหั่นขวางเส้นใย; ชิ้นที่มีเอ็นหรือเหนียวเหมาะกับการตุ๋นไฟอ่อน

ชิ้นไม่เหนียวเหมาะกับสเต๊ก ผัดเร็ว หรือเสียบไม้ย่าง ส่วนชิ้นเหนียวใช้ทำสตูว์และแกงกะหรี่ได้ดี เพราะการตุ๋นไฟอ่อนนาน ๆ ช่วยให้เนื้อนุ่มและรับรสเครื่องปรุง

เนื้อแพะเป็นตัวแทนที่ใกล้เคียงในด้านความไม่มัน โดยมีไขมัน 2.3 กรัมต่อ 100 กรัม เทียบกับ 0.8 กรัมในเนื้อกวาง; เนื้อแกะมีรสเข้มกว่าและมีไขมัน 8.8 กรัมต่อ 100 กรัม

เก็บเนื้อดิบในภาชนะปิดสนิทบนชั้นล่างของตู้เย็นที่อุณหภูมิไม่เกิน 4 °C และใช้ภายใน 1–2 วัน หากยังไม่ใช้ ให้แบ่งห่อเป็นมื้อแล้วแช่แข็ง; ละลายในตู้เย็น ไม่วางทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้อง

ไม่ควรกินดิบ โดยเฉพาะเนื้อที่ล่ามาเองซึ่งอาจปนเปื้อนระหว่างชำแหละ ปรุงเนื้อบดให้ใจกลางถึง 71 °C และเนื้อชิ้นให้ถึง 63 °C แล้วพักอย่างน้อย 3 นาทีก่อนกิน

เนื้อกวางมีโปรตีน 21 กรัมต่อ 100 กรัม ส่วนเนื้อแพะมี 21.2 กรัมต่อ 100 กรัม