ijshoorntje

Vul het pas vlak voor het serveren: ijs geeft vocht af en maakt het dunne hoorntje snel zacht. Een laagje gesmolten chocolade aan de binnenkant dat je hard laat worden, vormt een extra barrière.

Bak dunne wafeltjes van beslag met bloem, ei, suiker en boter in een wafelijzer. Rol elk wafeltje direct na het bakken om een kegelvorm, want zodra het afkoelt wordt het hard en breekt het.

Bewaar ze ongevuld in een goed afgesloten trommel op een droge plek, uit de buurt van stoom en vocht. Bewaar gevulde hoorntjes niet lang: het ijs maakt de wafel zacht.

Stevig schepijs blijft beter liggen dan zacht, vloeibaar ijs. Vanille, aardbei en chocolade zijn klassiekers; een bolletje met een krokant koekje of wat chocoladesaus erbovenop maakt er een eenvoudig dessert van.

Een krokant ijscoupebakje of een oubliehoorn is een goed alternatief om ijs uit de hand te eten. Voor een dessert op tafel kun je het ijs in een kommetje met verkruimelde koek serveren.

Een ijshoorntje is meestal een dun, krokant wafelhoorntje met een punt. Oubliehoorns zijn vaak dunner en neutraler van smaak, maar de namen worden in het dagelijks gebruik ook door elkaar gebruikt.

Het beslag bevat meestal bloem, suiker, water of melk en een beetje vet; het wordt dun gebakken en direct opgerold. Die dunne wafel koelt snel af en wordt daardoor krokant.

Een ijshoorntje bevat 26 g suiker per 100 g. Een leeg hoorntje weegt veel minder dan 100 g, maar bij een gevuld hoorntje komt de suiker uit het ijs er nog bij.