Τηγανητή μελιτζάνα

Κόψε τη σε φέτες περίπου ενός εκατοστού, αλάτισέ τες για 20–30 λεπτά και σκούπισέ τες καλά. Τηγάνισέ τες σε μονή στρώση σε λάδι καλά ζεσταμένο, στους περίπου 175 °C, για 2–3 λεπτά από κάθε πλευρά· άφησέ τες να στραγγίξουν σε σχάρα ή χαρτί κουζίνας.

Δεν είναι απαραίτητο για τις περισσότερες σύγχρονες μελιτζάνες, αλλά το αλάτισμα για 20–30 λεπτά βοηθά να αποβάλουν υγρασία και να ροδίσουν καλύτερα. Ξέπλυνέ τες αν έβαλες πολύ αλάτι και στέγνωσέ τες σχολαστικά πριν μπουν στο λάδι.

Άπλωσέ τη σε ταψί χωρίς να ακουμπούν οι φέτες και ζέστανέ τη στους 200 °C για 8–10 λεπτά, γυρίζοντάς τες μία φορά. Ο φούρνος ή το τηγάνι είναι καλύτερα από τον φούρνο μικροκυμάτων, που τη μαλακώνει.

Σερβίρεται με γιαούρτι ή σκορδαλιά, ντομάτα και μυρωδικά, ή ως μέρος μεζέδων μαζί με τυρί και ψωμί. Ταιριάζει επίσης σε πιάτα με σάλτσα ντομάτας και τριμμένο τυρί.

Ναι· τηγάνισέ τη μέχρι να μαλακώσει και να πάρει χρώμα, στράγγισέ τη καλά και βάλε τις φέτες σε στρώσεις με τον κιμά και την μπεσαμέλ. Για λιγότερο λάδι, μπορείς να ψήσεις τις φέτες αντί να τις τηγανίσεις.

Η ψητή μελιτζάνα γίνεται μαλακή και καπνιστή, ενώ η τηγανητή αποκτά ροδισμένη επιφάνεια και συνήθως απορροφά περισσότερο λάδι. Στη συνταγή που συγκρίνεται εδώ, η ψητή έχει 231 kcal ανά 100 g.

Βάλ’ τη σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο μόλις κρυώσει και κατανάλωσέ τη μέσα σε 3–4 ημέρες. Για να την ξαναζεστάνεις, άπλωσέ τη σε ταψί και ψήσε τη στους 200 °C μέχρι να ζεσταθεί και να ξαναροδίσει.

Δεν υπάρχει σταθερή ποσότητα: οι φέτες απορροφούν περισσότερο λάδι όταν αυτό δεν είναι αρκετά ζεστό ή όταν μένουν πολλή ώρα στο τηγάνι. Για πιο ελαφρύ αποτέλεσμα, ζέστανε καλά το λάδι και στράγγισε τις φέτες αμέσως μετά το τηγάνισμα.