Sibuyas na mura

Putulin ang tuyong dulo ng ugat at alisin ang lanta o madulas na panlabas na balat. Hatiin nang pahaba ang puting bahagi para mahugasan ang lupang naiipit sa pagitan ng mga sapin, saka hiwain ang puti at berdeng bahagi ayon sa gagamitin.

Igisa muna ang puting bahagi nang mga 2–3 minuto kasama ng bawang o ibang gulay. Idagdag ang berdeng dahon sa huling 30–60 segundo para lumambot ito pero manatiling matingkad ang kulay.

Oo. Hugasan itong mabuti at hiwain para ihalo sa ensaladang pipino o kamatis, budburan sa lugaw at sopas, o idagdag sa sawsawan; mas banayad ang lasa nito kaysa sa hilaw na sibuyas na bombilya.

Balutin ang hindi pa nahugasang sibuyas na mura sa bahagyang mamasa-masang papel na tuwalya, ilagay sa supot o lalagyang hindi lubos na sarado, at itabi sa refrigerator. Hugasan lamang bago gamitin; itapon kapag malansa o may amag na.

Bagay ito sa tortang itlog, pancit, lugaw, sopas at ginisang gulay. Para sa mas sariwang lasa, idagdag ang hiniwang berdeng dahon pagkatapos patayin ang apoy o ihain na lamang bilang pangbudbod.

Kung pangdagdag-lasa sa ulam, gumamit ng kaunting sibuyas na dahon o dahon ng sibuyas; kung kailangan ang malutong na puting bahagi, puwedeng gumamit ng pinong tinadtad na sibuyas na bombilya. Mas matapang ang lasa ng bombilya, kaya magsimula sa mas kaunti.

Magkalapit ang mga tawag at madalas magkapalit sa mga pamilihan, pero maaaring magkaiba ang kapal ng puting bahagi at tindi ng lasa. Sa pagluluto, gamitin ang puting bahagi bilang pampalasa at ang berdeng dahon bilang pangbudbod o panghuling sahog.

Magkaiba ang sustansiya nila: ang sibuyas na mura ay may 25 mg na bitamina C bawat 100 g, samantalang ang sibuyas na bombilya ay may 40 kcal bawat 100 g kumpara sa 35 kcal sa sibuyas na mura.