شلیل سفید

میوه‌ای را بردارید که عطر شیرین و ملایم دارد و با فشار خیلی آرام کمی نرم می‌شود، اما له‌شدگی یا لکه‌های کپک‌زده ندارد. رنگ زمینهٔ پوست به‌تنهایی معیار رسیدگی نیست.

پوست نازک شلیل سفید خوراکی است؛ میوه را زیر آب روان بشویید و با دستمال تمیز خشک کنید. اگر برای کمپوت یا سس پوست نرم‌تری می‌خواهید، شلیل را حدود ۳۰ ثانیه در آب جوش بگذارید و بعد در آب سرد بیندازید تا پوست آسان‌تر جدا شود.

شلیل سفت را در دمای اتاق، دور از آفتاب و در یک لایه بگذارید؛ معمولاً طی یکی دو روز نرم‌تر می‌شود. وقتی رسید، آن را در یخچال نگه دارید و برای عطر و مزهٔ بهتر پیش از خوردن کمی بیرون بگذارید.

بله؛ هسته را جدا کنید، میوه را قاچ کنید و برای کم‌شدن قهوه‌ای‌شدن کمی آب‌لیمو روی برش‌ها بپاشید. قاچ‌ها را جدا از هم روی سینی منجمد کنید و بعد در ظرف دربسته بریزید؛ برای اسموتی، کمپوت یا پخت‌وپز مناسب‌اند.

قاچ‌هایش را به سالاد میوه، سالاد سبزیجات با پنیر نرم، یا ماست اضافه کنید. برای دسر گرم، آن را از وسط نصف کنید و روی گریل یا تابهٔ گریل‌شده هر طرف چند دقیقه بپزید تا خط‌های طلایی بگیرد؛ با عسل یا ماست سرو کنید.

شلیل سفید معمولاً مزه‌ای ملایم‌تر و کم‌اسیدتر دارد، درحالی‌که شلیل زرد اغلب طعمی تندتر و ترش‌وشیرین‌تر دارد. برای خوردن تازه یا دسرهای ظریف، شلیل سفید انتخاب خوبی است؛ برای طعمی پررنگ‌تر در کبابی‌کردن، شلیل زرد را امتحان کنید.

نه؛ هسته را نخورید و پیش از دادن برش‌های شلیل به کودک خردسال، آن را کاملاً جدا کنید. هسته سفت است و می‌تواند باعث خفگی شود.