تورتلینی

تورتلینی تازه را در آب جوشِ نمک‌زده معمولاً ۳ تا ۵ دقیقه بپزید؛ وقتی روی آب آمد، یکی را بچشید تا مطمئن شوید مغزش هم پخته است. تورتلینی خشک زمان بیشتری می‌خواهد و بهتر است آن را در چند دقیقهٔ پایانی مزه کنید.

بله؛ لازم نیست اول یخش را باز کنید. آن را مستقیم در آب جوش بریزید و پس از شناور شدن، یک دانه را امتحان کنید؛ معمولاً کمی بیشتر از تورتلینی تازه زمان می‌برد.

تورتلینی تازه را در بستهٔ دربسته و در یخچال نگه دارید و پیش از تاریخ مصرف بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن‌ها را جدا از هم روی سینی منجمد کنید و بعد به کیسهٔ فریزر منتقل کنید.

تورتلینی پنیری با کرهٔ آب‌شده و مریم‌گلی، یا با سس گوجه‌فرنگی ساده خوب می‌شود؛ نوع گوشتی را هم می‌توانید در آبِ مرغ یا آبِ گوشت سرو کنید. اگر آن را در سس می‌ریزید، کمی از آب پخت را نگه دارید تا سس بهتر به خمیر بچسبد.

تورتلینی را به‌صورت سوپ در آبِ گوشت یا مرغ سرو می‌کنند؛ نوع پنیری آن در آبِ گوشتِ داغ، غذای ساده و شناخته‌شده‌ای است. می‌توانید آن را پس از پخت با سبزیجات تفت‌داده‌شده هم مخلوط کنید.

راویولی نزدیک‌ترین جایگزین است: هر دو خمیرِ پرشده‌اند و می‌توانید آن را در همان سوپ یا با همان سس سرو کنید. شکل و نسبت خمیر به مواد میانی فرق می‌کند، پس زمان پخت را با چشیدن بسنجید.

تورتلینی خمیر کوچکی است که دور انگشت حلقه می‌شود و دو سرش به هم می‌رسند؛ راویولی معمولاً دو لایه خمیرِ تخت با مواد میانی بین آن‌هاست. هر دو را می‌توان با پنیر یا گوشت پر کرد.