چورو

خمیر را با ماسورهٔ ستاره‌ای مستقیم در روغن داغ با دمای حدود ۱۷۵ تا ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد بریزید و تکه‌ها را تا طلایی‌شدن سرخ کنید؛ تکه‌های خیلی ضخیم دیرتر مغزپخت می‌شوند. پیش از سرخ‌کردن، روغن را خوب داغ کنید و قابلمه را بیش از حد پر نکنید.

شیارهای خمیر سطح بیشتری ایجاد می‌کنند تا چورو یکنواخت‌تر سرخ و ترد شود. از ماسورهٔ محکم استفاده کنید و خمیر را با فشار یکنواخت بیرون بیاورید.

چورو را معمولاً پس از سرخ‌کردن در شکر می‌غلتانند و با سس شکلات غلیظ یا شکلات داغ سرو می‌کنند. برای صبحانه یا میان‌وعده، قهوه هم همراه رایجی است.

چورو بهترین بافت را تازه و گرم دارد؛ پس از خنک‌شدن، آن را در ظرف دربسته بگذارید و برای تردشدن دوباره چند دقیقه در فر گرم کنید. یخچال معمولاً بافتش را نرم می‌کند.

بله، اما بافتش با چوروی سرخ‌شده یکی نیست و معمولاً تردی کمتری دارد. خمیر را با ماسوره روی سینی فر شکل دهید و تا طلایی‌شدن بپزید؛ زمان دقیق به اندازهٔ تکه‌ها و فر بستگی دارد.

خمیر رایج چورو با آرد، آب و کمی نمک درست می‌شود و برخلاف خمیر بعضی شیرینی‌ها معمولاً نیازی به مخمر ندارد. خمیر را با قیف و ماسوره شکل می‌دهند و در روغن سرخ می‌کنند.

چورو معمولاً با آرد گندم تهیه می‌شود؛ بنابراین برای فردی که باید از گندم یا گلوتن دوری کند، گزینهٔ مناسبی نیست مگر آنکه با آرد جایگزین و با جلوگیری از تماس با آرد و روغن آلوده تهیه شده باشد.