آرد

آرد را در ظرف دربسته، جای خشک و خنک و دور از نور نگه دارید. اگر مدت زیادی مصرف نمی‌کنید، آن را در ظرف دربسته در فریزر بگذارید و پیش از باز کردن بگذارید به دمای اتاق برسد تا رطوبت روی آن ننشیند.

آرد را اول با کمی آب سرد یا مایع سرد غذا حل کنید تا خمیر روانی بسازد، سپس آن را کم‌کم به قابلمه در حال هم‌زدن اضافه کنید. چند دقیقه بجوشانید تا مزه خامی آرد از بین برود.

بهتر است آرد خام را نخورید؛ ممکن است آلودگی‌هایی داشته باشد که با پخت از بین می‌روند. خمیر خام کیک یا شیرینی را هم نچشید و آردپاشی روی غذای آماده را کنار بگذارید.

برای پنکیک یا نان سریع، آرد جو دوسر را می‌توانید به‌جای بخشی از آرد معمولی به کار ببرید؛ بافت نهایی کمی متراکم‌تر می‌شود. آرد برنج جایگزینی مناسب برای آرد گندم در هر دستوری نیست، چون گلوتن ندارد و خمیر را به همان شکل کشسان نمی‌کند.

آرد گندم کامل سبوس بیشتری دارد و در هر ۱۰۰ گرم ۹ گرم فیبر دارد، درحالی‌که آرد گندم سفید ۴٫۲ گرم دارد. نان و کیکِ تهیه‌شده با آرد کامل معمولاً متراکم‌تر و کم‌لطافت‌تر می‌شود؛ برای بافت سبک‌تر می‌توانید آن را با آرد سفید مخلوط کنید.

الک کردن توده‌های فشرده را باز می‌کند و کمک می‌کند آرد یکنواخت‌تر با مواد دیگر مخلوط شود؛ این کار به‌ویژه برای کیک و شیرینی مفید است. اگر آرد تازه و بدون گلوله باشد، همیشه لازم نیست آن را الک کنید.

بله، آرد آتا برای نان‌هایی مثل چاپاتی و روتی مناسب است و معمولاً خمیرش با آب ورز داده می‌شود. آرد آتا در هر ۱۰۰ گرم ۱۱٫۴ گرم فیبر دارد؛ اگر آن را در دستور نان معمولی جایگزین می‌کنید، خمیر ممکن است آب بیشتری بخواهد و بافتش سنگین‌تر شود.