تمشک

تمشک‌ها را درست پیش از خوردن در آب سرد و با فشار کم آبکشی کنید؛ خیساندن و شستن زیر جریان تند آب باعث می‌شود آب جذب کنند و زودتر له شوند. برای خشک‌کردن، آن‌ها را روی دستمال تمیز پهن کنید.

تمشک‌های له‌شده یا کپک‌زده را جدا کنید و بقیه را بدون شستن، در ظرفی کم‌عمق و با دستمال کاغذی در یخچال بگذارید. بهتر است طی یکی دو روز مصرفشان کنید؛ رطوبت و روی‌هم‌چیدن، فساد را تندتر می‌کند.

تمشک‌های سالم را پاک کنید و اگر شسته‌اید کاملاً خشکشان کنید. آن‌ها را با فاصله روی سینی بچینید و پس از یخ‌زدن به کیسه یا ظرف دربسته منتقل کنید تا به هم نچسبند.

تمشک را به اوتمیل، ماست، پنکیک یا سالاد میوه اضافه کنید؛ برای سس، آن را چند دقیقه با کمی آب روی حرارت ملایم بپزید و از صافی بگذرانید تا دانه‌هایش جدا شود. در مربا و تارت میوه‌ای هم خوش‌طعم است.

توت‌فرنگی خردشده برای روی کیک، ماست و اوتمیل جایگزین مناسبی است، اما آبدارتر و کم‌دانه‌تر است. برای سس یا مربا، شاه‌توت طعم پررنگ‌تری می‌دهد و ممکن است به زمان پخت بیشتری نیاز داشته باشد.

تمشک در هر ۱۰۰ گرم ۷٫۴ گرم فیبر دارد، در برابر ۳٫۱ گرم در بلوبری؛ بافت دانه‌دار تمشک هم در دهان محسوس است. بلوبری معمولاً شیرین‌تر و کم‌دانه‌تر به نظر می‌رسد.

بله، دانه‌های ریز تمشک خوراکی‌اند و لازم نیست جدا شوند. اگر بافت دانه‌دار را نمی‌پسندید، تمشک پخته را از صافی ریز رد کنید تا برای سس یا پوره یکدست شود.