خربزه

به خربزه‌ای نگاه کنید که پوستش سالم و بدون فرورفتگی باشد و نزدیک محل اتصال دم، بوی شیرین و ملایمی بدهد. اگر آن را آرام تکان دهید و صدای شل‌بودن دانه‌ها را بشنوید، معمولاً رسیده است.

خربزهٔ کامل را تا زمان رسیدن در دمای اتاق بگذارید؛ وقتی رسیده شد، آن را در یخچال نگه دارید. خربزهٔ قاچ‌شده را در ظرف دربسته بگذارید و هرچه زودتر مصرف کنید.

بله؛ پوست و دانه‌ها را جدا کنید، گوشت خربزه را تکه‌تکه کنید و تکه‌ها را جدا از هم روی سینی فریز کنید، سپس در ظرف دربسته بریزید. پس از یخ‌زدایی بافتش نرم می‌شود و برای اسموتی یا یخ‌در‌بهشت مناسب‌تر است تا خوردن به‌صورت تازه.

خربزهٔ خردشده را در سالاد میوه یا سالاد تابستانی با پنیر و سبزی‌های معطر بریزید؛ آب‌لیمو یا چند برگ نعناع هم طعمش را متعادل می‌کند. با پوره‌کردن خربزه و سردکردن آن می‌توانید نوشیدنی یا دسر یخی درست کنید.

خربزهٔ سفت را به تکه‌های هم‌اندازه ببرید و با شکر و کمی آب‌لیمو روی حرارت ملایم بپزید؛ هم‌زدن زیاد تکه‌ها را خرد می‌کند. وقتی شربت غلیظ شد و تکه‌ها شفاف شدند، مربا را از روی حرارت بردارید.

مقدار کربوهیدرات خربزه ۶ گرم در هر صد گرم است؛ هندوانه در همین مقدار ۸ گرم کربوهیدرات دارد. این اعداد به‌تنهایی شیرینیِ حس‌شده را تعیین نمی‌کنند، چون عطر و میزان رسیدگی هم بر مزه اثر می‌گذارند.

دانه‌های خربزه خوراکی‌اند، اما معمولاً همراه با گوشت میوه خورده نمی‌شوند. برای استفادهٔ جداگانه، آن‌ها را بشویید، کاملاً خشک کنید و در تابهٔ خشک روی حرارت کم تفت دهید تا برشته شوند.