انگور مسکادین

پوستش خوراکی است، اما از انگورهای معمولی ضخیم‌تر و سفت‌تر است. اگر بافتش را دوست ندارید، گوشت میوه را با دندان از پوست جدا کنید؛ دانه‌ها را هم نخورید.

انگورها را بشویید و از دم جدا کنید، سپس کمی له کنید و با شکر روی حرارت بپزید تا پوست نرم شود؛ معمولاً حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. برای مربای یکدست، مخلوط را از صافی رد کنید تا پوست و دانه‌ها جدا شوند.

انگورها را نشسته و در ظرفی با جریان هوا در یخچال بگذارید؛ پیش از خوردن بشویید تا رطوبت باعث کپک‌زدگی نشود. برای نگهداری طولانی‌تر، دانه‌ها را جدا کنید و انگورها را در یک لایه منجمد کنید.

از آن مربا، ژله، آب‌میوه و شراب انگور می‌سازند. پوست ضخیم و دانه‌هایش باعث می‌شود برای ژله، آب انگورها را پس از پخت از صافی رد کنند.

در مربا و ژله می‌توانید از انگور معمولی استفاده کنید، اما پوست نازک‌تر آن بافت و زمان پخت را تغییر می‌دهد. انگور معمولی در هر ۱۰۰ گرم ۱ گرم فیبر دارد؛ انگور مسکادین ۳٫۹ گرم.

انگور مسکادین در هر ۱۰۰ گرم ۵۷ کیلوکالری دارد، در برابر ۶۷ کیلوکالری در انگور آمریکایی؛ فیبر آن هم ۳٫۹ گرم است، در برابر ۰٫۹ گرم. پوست مسکادین معمولاً ضخیم‌تر است.

این انگور بومی جنوب‌شرقی آمریکای شمالی است و برخلاف بسیاری از انگورهای کشت‌شده، پوست ضخیم و دانه‌های درشت دارد. نام «مسکادین» برای گروهی از انگورها به کار می‌رود که برخی از آن‌ها رنگ تیره و برخی رنگ روشن دارند.