موز نانیکا

موزی بخرید که پوست زرد و بدون فرورفتگی نرم داشته باشد؛ چند لکهٔ قهوه‌ای کوچک نشانهٔ رسیدگی بیشتر است. اگر هنوز سبز است، آن را در دمای اتاق و دور از آفتاب بگذارید تا زرد شود.

موز نارس را در دمای اتاق نگه دارید و برای تندتر رسیدن، آن را کنار یک سیب در پاکت کاغذی بگذارید. موز رسیده را می‌توانید در یخچال بگذارید؛ پوستش تیره می‌شود، اما گوشت آن برای چند روز سالم می‌ماند.

موز رسیده را له کنید و در مایهٔ نان موزی، پنکیک یا مافین بریزید؛ شیرینی و رطوبتش به بافت لطیف کمک می‌کند. برای کاراملی‌کردن، آن را از طول نصف کنید و در تابه با کمی کره، هر طرف را چند دقیقه سرخ کنید.

برش‌های آن را روی فرنی جو دوسر، ماست یا نان تست بگذارید و برای اسموتی با شیر و کرهٔ بادام‌زمینی مخلوط کنید. موز له‌شده همچنین در نان موزی و کیک‌های خانگی کاربرد دارد.

در اسموتی یا روی فرنی، موز معمولی را تقریباً به همان مقدار جایگزین کنید. برای نان موزی، موز برزیلی یا موز پراتا هم مناسب است؛ اگر میوه سفت‌تر است، آن را کاملاً له کنید تا در مایه یکدست شود.

موز معمولی فیبر بیشتری دارد: در هر ۱۰۰ گرم ۲٫۶ گرم، در برابر ۱٫۷ گرم در موز نانیکا.

«نانیکا» در نام‌گذاری رایج این موز به کوتاهی بوتهٔ آن اشاره دارد، نه کوچک‌بودن میوه؛ میوه می‌تواند درشت و کشیده باشد.