فیسالیس

پوستهٔ کاغذی را جدا کنید و میوه را زیر آب بشویید و خشک کنید. فیسالیس رسیده را می‌توانید کامل بخورید؛ مزه‌اش شیرین و کمی ترش است.

میوه باید زرد یا نارنجی و نسبتاً نرم باشد و پوستهٔ کاغذی‌اش خشک و کاهی شده باشد. میوه‌های سبز و نارس را نخورید؛ ممکن است ترکیبات نامطلوبی داشته باشند.

پوسته را جدا نکنید؛ فیسالیس خشک و سالم را در ظرفی با جریان هوا، دور از آفتاب نگه دارید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در یخچال بگذارید و درست پیش از خوردن بشویید.

فیسالیس را در سالاد میوه یا سالاد سبز بریزید، یا با کمی شکر و آب‌لیمو مربا و سس درست کنید. طعم ترش‌وشیرینش کنار پنیر نرم و دسرهایی مثل تارت هم خوب می‌نشیند.

بله؛ برای مربا، میوه‌ها را نصف کنید و با شکر و کمی آب‌لیمو روی حرارت ملایم حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید تا نرم و غلیظ شود. برای سس، می‌توانید آن را با پیاز و فلفل کبابی یا تفت دهید.

فیسالیس و گوجه‌فرنگی هر دو از خانوادهٔ بادنجانیان‌اند، اما فیسالیس میوه‌ای کوچک و پوشیده در پوسته‌ای کاغذی است. برخلاف گوجه‌فرنگی، معمولاً آن را تازه و به‌عنوان میوه می‌خورند.

میوهٔ رسیده را بشویید و به‌جای دادنِ کامل، از طول به چهار قسمت کوچک ببرید تا خوردنش آسان‌تر باشد. پوستهٔ کاغذی را حتماً جدا کنید.