گوشت و پوست اردک

پوست را با دستمال کاملاً خشک کنید و چربی آن را با نوک چاقو چند بار سطحی خط بیندازید، بی‌آنکه گوشت را ببرید. اردک را از سمت پوست در تابه سرد بگذارید و با حرارت متوسط حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید تا چربی آب شود و پوست طلایی شود؛ سپس برگردانید و مغز گوشت را تا ۷۴ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید.

برای تکه‌های اردک، فر را روی ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید و حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه بپزید؛ زمان دقیق به اندازهٔ تکه‌ها بستگی دارد. دماسنج را در ضخیم‌ترین بخش گوشت، دور از استخوان، بگذارید و مطمئن شوید دمای مرکز به ۷۴ درجهٔ سانتی‌گراد رسیده است.

تکه‌هایی انتخاب کنید که بوی نامطبوع نداشته باشند و پوستشان سالم و بدون لیزی باشد. پیش از پخت پوست را خشک کنید؛ برای تردشدن، چربی زیر پوست را با چند برش کم‌عمق آزاد کنید و مراقب باشید تیغه به گوشت نرسد.

آن را در ظرف دربسته یا بسته‌بندی خودش، در سردترین بخش یخچال و زیر غذاهای آماده نگه دارید و ظرف یکی دو روز بپزید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید؛ پس از یخ‌زدایی در یخچال، دوباره منجمدش نکنید مگر اینکه ابتدا پخته باشد.

چربی و طعم پرمایهٔ اردک با پرتقال، آلو، آلبالو، سیر و آویشن جور است. آن را با سیب‌زمینی برشته، کلم یا برنج سرو کنید؛ برای تردماندن پوست، سس را روی گوشت بریزید نه روی پوست.

در گوشت و پوست اردک، پوست و چربی زیر آن هم حساب می‌شود؛ به همین دلیل چربی آن ۲۳ گرم در هر ۱۰۰ گرم است، در برابر ۵٫۹۵ گرم در گوشت اردک. اگر پوست را جدا کنید، چربی کمتری در وعده خواهید داشت.

نه؛ گوشت اردک را کامل بپزید و دمای مرکز ضخیم‌ترین قسمت را به دست‌کم ۷۴ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید. اردک نیم‌پز می‌تواند باکتری‌های زیان‌آور داشته باشد؛ دماسنج مطمئن‌تر از رنگ گوشت است.

چربی آب‌شده را از صافی رد کنید و در ظرف تمیز و دربسته، در یخچال نگه دارید. از آن برای برشته‌کردن سیب‌زمینی یا تفت‌دادن سبزی‌ها استفاده کنید؛ تکه‌های گوشت و آبِ باقی‌مانده را جدا کنید تا چربی دیرتر خراب شود.