شیر نارگیل

نه؛ شیر نارگیل از گوشت سفید نارگیل رنده‌شده و آب تهیه می‌شود و بافتی کدر و خامه‌ای دارد، اما آب نارگیل مایع رقیق داخل میوه است. شیر نارگیل نوشیدنی‌ای چرب‌تر و مناسب پخت‌وپز است.

در کاری‌های جنوب و جنوب‌شرق آسیا، سوپ‌هایی مثل تام خا، و دسرهایی مانند شیربرنج نارگیلی کاربرد دارد. در اسموتی و قهوه هم می‌توانید آن را جای شیر بریزید؛ نوع رقیق نوشیدنی برای نوشیدن و نوع غلیظ‌تر برای غذا مناسب‌تر است.

شیر نارگیل را پس از تفت‌دادن ادویه‌ها اضافه کنید و غذا را روی حرارت ملایم نگه دارید؛ جوش شدید و طولانی ممکن است چربی آن را جدا کند. قوطی را پیش از بازکردن خوب تکان دهید یا محتویاتش را هم بزنید تا لایه چربی یکدست شود.

آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید. لایه سفت چربی پس از سردشدن طبیعی است؛ ظرف را تکان دهید یا محتویات را هم بزنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در قالب یخ فریز کنید و تکه‌ها را مستقیم به کاری یا سوپ بیفزایید.

نوع کنسروی معمولاً غلیظ‌تر و پرچرب‌تر است: در هر صد گرم، ۱۹۷ کیلوکالری و ۲۱٫۳ گرم چربی دارد؛ این شیر نارگیل ۲۳ کیلوکالری و ۲٫۴ گرم چربی دارد. کنسروی برای کاری و سس خامه‌ای مناسب‌تر است و نوع رقیق برای نوشیدن.

شیر نارگیل عطر مشخص نارگیل و بافتی خامه‌ای‌تر دارد و در کاری و دسرهای نارگیلی خوب می‌نشیند؛ شیر بادام مزه ملایم‌تری دارد و برای غلات صبحانه یا قهوه انتخاب رایجی است. شیر بادام در هر صد گرم ۱۷ کیلوکالری دارد، در برابر ۲۳ کیلوکالری در شیر نارگیل.

در سوپ، کاری، اسموتی و برخی دسرها می‌توانید آن را جایگزین کنید، اما عطر نارگیل مزه نهایی را تغییر می‌دهد. برای دستورهای شور، نوع بدون شکر و رقیق را انتخاب کنید؛ نوع کنسروی غلیظ ممکن است به‌جای شیر، بافت غذا را بیش از حد چرب کند.

چربی نارگیل در سرما سفت می‌شود و روی مایع جمع می‌شود؛ این جدایی به‌تنهایی نشانه خراب‌شدن نیست. بگذارید ظرف کمی به دمای اتاق برسد و سپس خوب هم بزنید، یا برای کاری آن را مستقیم روی حرارت ملایم مخلوط کنید.