تکیلا

تکیلا از شیرهٔ تخمیرشده و تقطیرشدهٔ قلب آگاو آبی به دست می‌آید؛ آگاو را پس از پخت می‌کوبند تا شیرابه‌اش جدا شود. برای آن‌که نام تکیلا روی نوشیدنی بیاید، تولیدش باید در مناطق مشخصی از مکزیک انجام شود.

بطری را محکم ببندید و در جای خنک و دور از نور مستقیم بگذارید. نگهداری در یخچال لازم نیست؛ سرمای ملایم فقط نوشیدن آن را خنک‌تر می‌کند.

مارگاریتا با تکیلا، آب‌لیمو و لیکور پرتقال درست می‌شود؛ پالومای ساده‌تر را با تکیلا، آب گریپ‌فروت و آب گازدار می‌سازند. برای هر دو، یخ فراوان و آب‌لیمو تازه طعم را روشن‌تر می‌کند.

تکیلا کنار تاکو، غذاهای دریایی کبابی و خوراک‌های تند مکزیکی خوب می‌نشیند؛ آب‌لیمو و سالسای گوجه هم طعم‌هایش را همراهی می‌کنند. برای چشیدن نوع باکیفیت‌تر، آن را جرعه‌جرعه و بدون نمک و لیمو بنوشید.

هر دو از آگاو ساخته می‌شوند، اما تکیلا فقط از آگاو آبی به دست می‌آید؛ مزکال می‌تواند از گونه‌های گوناگون آگاو باشد. پخت آگاو برای مزکال اغلب در گودال‌های سنگی انجام می‌شود و همین روش می‌تواند به آن عطر دودی بدهد.

برای مارگاریتا، مزکال نزدیک‌ترین جایگزین است، اما مزهٔ دودی‌تری می‌دهد. در نوشیدنی‌ای مثل پالومای بدون الکل، آب‌لیمو و آب گریپ‌فروت را با آب گازدار مخلوط کنید؛ جایگزین الکلی را با نوشیدنی دیگری یکی‌به‌یکی عوض نکنید، چون مزه و قدرت نوشیدنی فرق می‌کند.

نه؛ پس از نوشیدن تکیلا رانندگی نکنید و به احساس هوشیاری خودتان تکیه نکنید. برای برگشت، رانندهٔ هوشیار یا وسیلهٔ حمل‌ونقل دیگری انتخاب کنید.