آبجو

آبجو در خمیر ماهی سوخاری، نان آبجویی و خورش‌های گوشتیِ آرام‌پز به کار می‌رود. در خمیر سوخاری، گاز آبجو کمک می‌کند پوشش سبک‌تر و تردتر شود.

بله؛ آبجوی سرد را درست پیش از سرخ‌کردن با آرد مخلوط کنید تا گازش کمتر از بین برود. خمیر را زیاد هم نزنید؛ چند گلولهٔ کوچک آرد باقی بماند.

لیوان را کمی کج بگیرید و آبجو را آرام از کنار آن بریزید. وقتی بیشتر لیوان پر شد، آن را صاف کنید و از فاصلهٔ کم ادامه دهید تا لایه‌ای از کف روی نوشیدنی بنشیند.

درِ بطری یا قوطی را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ با گذشت زمان گاز و عطرش کم می‌شود. برای بهترین کیفیت، زود مصرفش کنید.

آبجو را معمولاً کنار ماهی سوخاری، سوسیس، گوشت کبابی و خوراک‌های تند سرو می‌کنند. برای ماهی سوخاری، برش لیمو و سس تارتار همراه خوبی است.

برای خمیر سوخاری، آب گازدارِ سرد جایگزین مناسبی است و به سبک‌ماندن خمیر کمک می‌کند. در خورش یا خوراک گوشتی، آب گوشت یا عصارهٔ سبزیجات را به کار ببرید؛ مزهٔ مالتِ آبجو را نخواهد داشت.

آبجوی بدون الکل از آبجو تهیه می‌شود و الکل آن حذف یا بسیار کم شده است؛ ماءالشعیر نوشیدنیِ مالت‌دارِ گازدار است و ممکن است اصلاً تخمیر نشده باشد. این دو نام همیشه به نوشیدنی‌های یکسانی اشاره نمی‌کنند.

مواد اصلی آبجو آب، مالتِ غلات، رازک و مخمر است. مخمر قندهای مالت را تخمیر می‌کند و الکل و گاز کربن‌دی‌اکسید پدید می‌آورد؛ رازک نیز تلخی و عطر می‌دهد.