Czerwona śliwka

Wybierz owoce jędrne, ale lekko ustępujące pod delikatnym naciskiem, z gładką skórką i bez miękkich, ciemnych plam. Twarde śliwki dojrzeją w temperaturze pokojowej; nie muszą być mocno czerwone, bo kolor zależy od odmiany.

Tak — umyj ją pod bieżącą wodą i jedz ze skórką, która pozostaje na owocu także po pokrojeniu. Przekrój śliwkę wzdłuż zagłębienia, wyjmij pestkę i pokrój miąższ na cząstki.

Niedojrzałe owoce zostaw w temperaturze pokojowej, najlepiej w jednej warstwie; gdy zmiękną, włóż je do lodówki. Przed jedzeniem możesz wyjąć je na chwilę, by nabrały pełniejszego aromatu.

Tak. Umyj i osusz owoce, przekrój na połówki, usuń pestki, a kawałki zamroź najpierw osobno na tacy; potem przesyp je do szczelnego pojemnika. Po rozmrożeniu są miękkie, więc najlepiej nadają się do kompotu, sosu lub ciasta.

Wykorzystaj ją w kruchym cieście, drożdżówce, knedlach albo kompocie. Do pieczenia przekrój owoce i usuń pestki; kwaśniejszy smak dobrze łączy się z cynamonem, a także z mięsem pieczonym.

Obie możesz jeść na surowo i wykorzystywać w ciastach czy kompotach. Czerwona śliwka często ma ciemniejszą skórkę i czerwony miąższ przy skórce, a żółta — jaśniejszy miąższ; smak zależy od konkretnej odmiany.

Nie w takiej samej ilości bez zmian: suszona śliwka jest bardziej skoncentrowana, słodsza i znacznie mniej soczysta. Do kompotu albo ciasta użyj jej mniej i dolej płynu; jeśli przepis wymaga świeżego, soczystego owocu, lepsza będzie inna świeża śliwka.