Cukinia

Tak — umyj ją i pokrój w cienkie wstążki do sałatki albo zetrzyj do surówki. Jeśli jest wyraźnie gorzka, nie jedz jej; gorycz może świadczyć o obecności szkodliwych kukurbitacyn.

Pokrój ją w plastry, osusz i smaż partiami na dobrze rozgrzanej patelni, nie przykrywając jej. Nie mieszaj zbyt często: plastry zrumienią się w kilka minut, zamiast puścić sok i dusić się we własnej wilgoci.

Pokrój ją w grube plastry lub łódeczki, skrop olejem i piecz w temperaturze 220°C przez około 15–20 minut, aż zmięknie i lekko się zrumieni. Rozłóż kawałki w jednej warstwie.

Trzymaj ją nieumytą w szufladzie na warzywa w lodówce, najlepiej w luźnej torbie. Umyj dopiero przed użyciem; pokrojoną cukinię włóż do szczelnego pojemnika i zużyj w ciągu kilku dni.

Dobrze łączy się z pomidorami, czosnkiem, ziołami, serem i kaszą. Wykorzystasz ją w leczo, plackach z cukinii, ratatouille, zapiekankach i makaronie z warzywami.

Wybierz sztukę jędrną, o gładkiej, nieuszkodzonej skórce i bez miękkich plam. Mniejsze cukinie zwykle mają delikatniejszy miąższ i mniej pestek, więc dobrze sprawdzają się do smażenia i jedzenia na surowo.

W leczo lub zapiekance możesz użyć bakłażana albo dyni letniej, pamiętając, że mogą potrzebować innego czasu gotowania. Do placków najlepiej sprawdzi się starta dynia letnia; odciśnij ją podobnie jak cukinię.

Nie. Cukinię kroi się lub ściera, a po upieczeniu miąższ dyni makaronowej rozpada się na nitki przypominające makaron.