Biała fasola

Suchą fasolę zalej dużą ilością zimnej wody i zostaw na noc, najlepiej na 8–12 godzin. Potem odlej wodę, przepłucz ziarna i gotuj w świeżej, niesolonej wodzie; namaczanie skraca gotowanie i pomaga uzyskać równomiernie miękkie ziarna.

Po namoczeniu gotuj ją łagodnie, aż ziarna będą miękkie, zwykle przez około 60–90 minut. Nie dodawaj pomidorów ani octu, zanim fasola zmięknie, bo kwaśne składniki mogą wydłużyć gotowanie.

Nie — jest już ugotowana. Odcedź ją i przepłucz, a do zupy lub sosu dodaj pod koniec, tylko na kilka minut, żeby się ogrzała i nie rozpadła.

Po ostudzeniu włóż ją do szczelnego pojemnika i schowaj do lodówki; zużyj w ciągu 3–4 dni. Możesz też zamrozić ją razem z niewielką ilością płynu z gotowania.

Wykorzystaj ją do fasolki po bretońsku, zupy fasolowej, sałatki z cebulą i ziołami albo pasty do pieczywa. Dobrze łączy się z pomidorami, czosnkiem, majerankiem, rozmarynem i oliwą.

W zupie, sałatce lub gulaszu możesz użyć ciecierzycy albo fasoli czerwonej; ciecierzyca jest jędrniejsza i bardziej orzechowa w smaku. Do pasty najlepiej nada się ciecierzyca, choć jej konsystencja będzie mniej kremowa.

Nie jedz surowych ani niedogotowanych suchych ziaren — zawierają naturalne substancje, które unieszkodliwia dokładne gotowanie. Po namoczeniu gotuj fasolę w świeżej wodzie, aż będzie miękka w całym ziarnie.

Biała fasola to dojrzałe, suche nasiona, a fasolka szparagowa — młode strąki jedzone w całości. Fasolka szparagowa ma 25 kcal i 2,9 g błonnika na 100 g, więc nie zastąpi białej fasoli jako sycącego składnika gulaszu czy pasty.