Kırmızı erik

Hafifçe bastırınca azıcık esnemeli ve hoş kokmalı; taş gibi sert olanı oda sıcaklığında olgunlaştırabilirsin. Çok yumuşak, ezilmiş ya da çatlamış olanları alma.

Olgunlaşmamış erikleri oda sıcaklığında, doğrudan güneş almayan bir yerde beklet. Olgunlaşınca yıkamadan buzdolabına koy; yemeden hemen önce yıka.

Hayır; kabuğuyla yiyebilir, salataya ya da tatlıya doğrayabilirsin. Soyman gerekiyorsa eriği kısa süre kaynar suya batırıp soğuk suya al; kabuk daha kolay çıkar.

Erikleri yıkayıp çekirdeklerini çıkar ve tencereye al. Üzerini az geçecek kadar su ekleyip meyveler yumuşayana dek kısık ateşte yaklaşık 10 dakika pişir; istersen tarçın ekle.

Kırmızı erik tartta, kekte ve fırın tatlılarında güzel olur; pişince ekşimsi tadı belirginleşir. Dilimleyip hamurun üzerine yerleştir ya da çekirdeksiz erikleri az şekerle pişirerek reçel yap.

Evet. Yıkayıp iyice kurula, çekirdeğini çıkar ve ikiye böl; parçaları tepside birbirine değmeden dondurduktan sonra kapalı bir poşete aktar. Çözüldüğünde yumuşayacağı için komposto ve kekte kullan.

İkisi de aynı biçimde yenebilir; kırmızı eriğin tadı çoğunlukla daha belirgin ekşimsi, sarı eriğin eti ise daha tatlı ve yumuşak olur. Sarı erik, 100 g’da 30 kcal; kırmızı erik 45 kcal içerir.