Kan portakalları

Boyuna göre ağır, kabuğu gergin ve eziksiz olanları seç; kabuğun kızıl lekeli olması içinin de koyu kırmızı olacağını garanti etmez. Kokusu belirgin ve narenciyeye özgü olmalı.

Kalın beyaz zarı azaltmak için önce iki ucunu kes, portakalı kesik yüzeylerinden tahtaya oturt ve kabuğu şeritler hâlinde etli kısmı da alacak şekilde soy. Ardından dilimleyebilir ya da zarların arasından bıçağı geçirerek içini çıkarabilirsin.

Sıkmadan önce meyveyi tezgâhta avucunla bastırarak yuvarla; bu, suyunu daha kolay bırakmasını sağlar. Ortadan kesip el sıkacağıyla sık ve acılaşmayı önlemek için suyu kabukta uzun süre bekletme.

Bütün kan portakallarını serin, kuru bir yerde birkaç gün tutabilir; daha uzun süre için buzdolabının sebzelik bölümüne koyabilirsin. Kesilmiş meyveyi kapalı bir kapta buzdolabında sakla ve birkaç gün içinde tüket.

İnce dilimleri roka, rezene ve zeytinli salatalara ekle; zeytinyağı ve biraz tuzla iyi gider. Suyu ve kabuğu, portakallı keklere, tartlara ve balık marinelerine de hoş bir narenciye aroması verir.

Kan portakalının kabuğu ve eti çeşidine, yetişme koşullarına göre kızıl tonlar alır; tadında çoğu zaman tatlılığa eşlik eden hafif meyvemsi bir ekşilik bulunur. Normal portakalın eti genellikle turuncudur.

Mandalina genellikle daha küçük, daha kolay soyulan ve dilimlere ayrılmış bir meyvedir; kan portakalıysa çoğunlukla bıçakla soyulur ve daha iri dilimler hâlinde yenir. İkisinin de aroması tatlı-ekşidir, ancak kan portakalının rengi belirgin biçimde kızıl olabilir.

Kırmızı rengin nedeni, bazı kan portakallarında özellikle serin gecelerle birlikte oluşabilen antosiyanin adlı doğal pigmentlerdir. Rengin yoğunluğu meyveden meyveye değişebilir; dışı kızıl olsa bile içi daha açık renkli çıkabilir.

Kan portakalının 45 kcal enerji ve 1,6 g lif içeriği vardır. Tatlı-ekşi tadı, ara öğünde tek başına yenmesine veya salata ve tatlılara eklenmesine uygundur.