Turks fruit

Turks fruit, ook lokum genoemd, is een zachte, zoete lekkernij van suiker en zetmeel, vaak op smaak gebracht met rozenwater, citroen of noten. De blokjes worden meestal met poedersuiker of zetmeel bestoven zodat ze niet aan elkaar plakken.

Bewaar de blokjes luchtdicht op een koele, droge plek, met bakpapier ertussen als ze op elkaar liggen. Zet ze liever niet in de koelkast: vocht kan de buitenkant kleverig maken.

Serveer kleine blokjes bij sterke koffie of thee; de bittere drank vormt een mooi contrast met de zoete smaak. Het wordt ook gebruikt als vulling of garnering bij gebak en ijs.

Ja. Kook suiker met water tot een dikke siroop, roer er aangemaakte maïzena door en laat het mengsel op laag vuur koken tot het zeer dik en elastisch is; dit kan ruim een uur duren. Laat het daarna in een met zetmeel bestoven vorm minstens enkele uren opstijven voor je het snijdt.

Voor een zachte, gelachtige zoetigheid kun je jelly beans of zachte winegums gebruiken, maar die hebben een andere smaak en vaak een stevigere beet. In een dessert kun je het ook weglaten en wat gehakte noten of gekonfijt fruit toevoegen.

Ja, lokum is de Turkse naam voor de zoete blokjes die in het Nederlands meestal Turks fruit heten. De precieze smaak verschilt: rozenwater, citrus, pistache en hazelnoot zijn bekende varianten.

Turks fruit bevat veel suiker: een portie van 25 g levert 17 g suiker. Neem daarom liever een paar blokjes dan een grote handvol.

Een blokje van ongeveer 10 g levert 372 kcal. Omdat Turks fruit vooral uit suiker en zetmeel bestaat, tellen meerdere blokjes snel op.