Rode kersen

Druk de pit eruit met de smalle kant van een stevige rietjes of met een eetstokje; werk boven een kom, want het sap kan spatten. Een kleine, scherpe mespunt werkt ook: snijd de kers rondom de pit in en draai de helften van elkaar.

Bewaar ze ongewassen in een open bakje in de koelkast en haal gekneusde exemplaren eruit. Was ze pas vlak voor het eten; zo blijven ze doorgaans enkele dagen stevig.

Ja. Was en ontpit ze, dep ze goed droog en vries ze eerst los van elkaar op een schaal in; doe ze daarna in een diepvrieszak of bakje. Zo kun je er later makkelijk een handje uithalen voor taart, saus of smoothie.

Laat ontpitte kersen met een klein scheutje water in een pannetje ongeveer 8–10 minuten zacht koken, tot ze openbarsten. Roer af en toe; voor een dikkere compote kun je het vocht op het einde zonder deksel laten inkoken.

Ontpitte rode kersen zijn lekker in clafoutis, kruimeltaart en cake. Dep ze eerst droog en wentel ze eventueel door een beetje bloem; dat helpt voorkomen dat ze naar de bodem zakken.

Kies kersen die stevig en glanzend zijn, met een gladde schil en liefst een groen steeltje. Laat exemplaren met zachte plekken, barstjes of lekkend sap liggen.

Haal de pit er altijd uit en snijd de kers in de lengte in kleine stukjes; een hele kers is rond en kan zich vastzetten in de keel. Laat jonge kinderen zittend eten en houd toezicht.

Rode kersen zijn doorgaans zoeter en worden vaak vers gegeten; zure kersen smaken frisser en zijn populair in gebak, compote en jam. Zure kersen bevatten 50 kcal per 100 g, tegenover 60 kcal in rode kersen.