Μαύρη ελιά

Το χρώμα μόνο του δεν αρκεί: οι φυσικά ώριμες ελιές συχνά έχουν αποχρώσεις από μωβ έως καφέ, ενώ οι ελιές που μαυρίζουν με οξείδωση έχουν συνήθως πιο ομοιόμορφο, βαθύ μαύρο χρώμα. Δες την περιγραφή της συσκευασίας για να μάθεις πώς έχουν υποστεί επεξεργασία.

Βάλε τις ελιές χωρίς κουκούτσι στην πίτσα πριν από το ψήσιμο, ώστε να ζεσταθούν και να δώσουν τη γεύση τους στη σάλτσα. Σε μαγειρευτά, όπως κοκκινιστό ή σάλτσα ντομάτας, πρόσθεσέ τες προς το τέλος για να μη μαλακώσουν υπερβολικά.

Αν είναι πολύ αλμυρές, ξέπλυνέ τες γρήγορα με νερό και στράγγισέ τες. Για σαλάτες ή ντιπ, στέγνωσέ τες πρώτα ώστε να μη νερώσουν το φαγητό.

Βάλ’ τις στο ψυγείο μέσα στο υγρό τους, σε καθαρό δοχείο που κλείνει καλά, και φρόντισε να μένουν καλυμμένες. Χρησιμοποίησε καθαρό πιρούνι κάθε φορά και ακολούθησε τον χρόνο διατήρησης που αναγράφεται στη συσκευασία.

Συνδυάζονται εύκολα με ντομάτα, φέτα, κρεμμύδι και ρίγανη σε χωριάτικη σαλάτα, αλλά και με κάπαρη ή αντζούγιες σε σάλτσες για ζυμαρικά. Αν τις βάλεις σε πίτα ή σε σαλάτα με όσπρια, ψιλόκοψέ τες για να μοιραστεί η αλμυρή γεύση τους.

Πίεσε την ελιά απαλά με την πλατιά πλευρά ενός μαχαιριού ή με τον πάτο ενός ποτηριού· η σάρκα θα ανοίξει και το κουκούτσι θα βγει εύκολα. Αν θέλεις να μείνει ολόκληρη για σερβίρισμα, χρησιμοποίησε εκπυρηνωτή ελιών.

Συνήθως οι πράσινες μαζεύονται πριν ωριμάσουν πλήρως, ενώ οι μαύρες αφήνονται να ωριμάσουν περισσότερο πάνω στο δέντρο ή σκουραίνουν με συγκεκριμένη επεξεργασία. Η γεύση και η υφή διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία και τον τρόπο παρασκευής.