Turkish delight

Matamis itong gawa sa asukal at starch, na niluluto hanggang maging malapot at chewy. Karaniwan itong hinihiwa sa maliliit na parisukat at binabalutan ng powdered sugar o starch para hindi magdikit.

Ihain ito nang paunti-unti kasama ng kape o tsaa; bagay din itong panghimagas pagkatapos kumain. Sa ilang bersiyon, may pistachio, hazelnut o walnut sa loob.

Ilagay ito sa lalagyang mahigpit ang takip, sa malamig at tuyong lugar, at paghiwa-hiwalayin ang mga piraso gamit ang wax paper kung magkakadikit. Iwasan ang init at halumigmig, na nagpapalambot at nagpapadikit sa powdered coating.

Oo. Pakuluan ang syrup ng asukal at tubig, saka ihalo nang dahan-dahan ang starch na tinunaw sa tubig; haluin sa mahinang apoy hanggang makapal at makintab, na maaaring abutin ng mahigit isang oras. Ibuhos sa molde, palamigin nang ilang oras, saka hiwain at balutin ng powdered sugar o starch.

Kung kailangan ang malambot at chewy na kendi, puwedeng gumamit ng fruit jelly candy o malambot na gumdrop, pero mas maasim o mas matamis ang lasa at iba ang tekstura. Para sa kahong panghimagas, mas madaling ipalit ang maliliit na piraso ng nougat.

Ang Turkish delight ay kilala rin sa pangalang lokum, mula sa salitang Turko na lokma, na nangangahulugang subo o piraso. Tradisyonal itong matamis na hiwa-hiwain at kainin sa maliliit na subo.

Hindi lahat, pero maraming uri ang may pistachio, hazelnut o walnut; tingnan ang mga sangkap kung may allergy ka sa nuts. Maaari ring magkaiba ang sangkap at panganib ng kontaminasyon sa mga produktong gawa sa iisang pasilidad.

Oo. Malagkit at chewy ito, kaya puwedeng dumikit sa bibig o lalamunan; huwag itong ibigay nang buo sa batang hindi pa mahusay ngumunguya, at bantayan siya habang kumakain.