پیتزای سفید

پیتزای سفید پیتزایی است که سس گوجه‌فرنگی ندارد. روی خمیر را معمولاً با روغن زیتون یا ترکیبی از پنیر ریکوتا و موزارلا می‌پوشانند و سیر، سبزی‌های معطر یا پنیرهای دیگر به آن طعم می‌دهند.

فر را تا بالاترین دمای معمولش، ترجیحاً ۲۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد، کاملاً گرم کنید. پیتزا را روی سینی داغ یا سنگ پیتزا بگذارید و حدود ۷ تا ۱۲ دقیقه بپزید تا لبه‌ها برشته و پنیر آب شود.

ترکیب ریکوتا، موزارلا، سیر و کمی روغن زیتون پایهٔ خوش‌طعمی است؛ قارچ تفت‌داده، اسفناج آب‌گرفته یا پیاز کاراملی هم به آن می‌آید. مواد آبدار را پیش از افزودن بپزید یا آبشان را بگیرید تا خمیر خیس نشود.

سالاد سبز با سس لیمو یا سبزی‌های گریل‌شده، چربی و شوری پنیر را متعادل می‌کند. پیتزای سفید با قارچ یا اسفناج را می‌توانید کنار سوپ سبک هم سرو کنید.

تفاوت اصلی در پایهٔ پیتزاست: پیتزای سفید سس گوجه‌فرنگی ندارد و طعم پنیر، سیر و روغن زیتون در آن برجسته‌تر است؛ پیتزای گوجه‌فرنگی مزه‌ای ترش‌تر و آبدارتر دارد. برای جلوگیری از خیس‌شدن، روی پیتزای سفید هم بهتر است مواد آبدار را کم کنید.

باقی‌مانده را پس از خنک‌شدن، در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف ۳ تا ۴ روز مصرف کنید؛ برای نگه‌داری طولانی‌تر، برش‌ها را جداگانه بسته‌بندی و منجمد کنید. برای برشته‌شدن کف، برش را در ماهیتابهٔ دردار با حرارت کم گرم کنید؛ چند قطره آب کنار پیتزا بخار می‌سازد و پنیر را نرم می‌کند.