راحت‌الحلقوم

آن را کنار چای یا قهوه سرو می‌کنند؛ مغز پسته یا گردو و طعم گلاب، ترکیب‌های رایجی هستند. می‌توانید تکه‌های کوچک آن را همراه میوه‌های خشک هم در بشقاب شیرینی بگذارید.

آن را در ظرف دربسته، در جای خنک و خشک و دور از آفتاب نگه دارید. یخچال معمولاً انتخاب خوبی نیست؛ رطوبت می‌تواند روکش آن را خیس و بافتش را سفت کند.

شکر و آب را می‌جوشانند و نشاسته حل‌شده را کم‌کم اضافه می‌کنند؛ مخلوط باید پیوسته هم بخورد تا غلیظ و کش‌دار شود. در پایان گلاب یا مغز می‌افزایند، سپس آن را در سینی می‌ریزند تا ببندد و بعد برش می‌زنند.

تکه‌ها باید شکل خود را حفظ کنند و روکششان خشک باشد، نه خیس و چسبناک. اگر مغزدار می‌خرید، مغزها باید بوی کهنگی ندهند و در بسته‌بندی، رطوبت یا نشانه‌ای از کپک نباشد.

برای یک شیرینی نرم و لقمه‌ای، باسلوق جایگزین نزدیکی است؛ برای گزینه‌ای تردتر، نقل یا آب‌نبات مناسب‌تر است. طعم و بافت این جایگزین‌ها با راحت‌الحلقوم یکی نیست.

در نوع رایج، شکر و نشاسته با هم پخته می‌شوند؛ نشاسته پس از پخت و سردشدن، بافت نرم و ژله‌ای ایجاد می‌کند. گلاب، لیمو یا مغزها برای طعم‌دادن به آن به کار می‌روند.

تکه‌های چسبناک و جویدنی ممکن است برای کودک خردسال خطر خفگی ایجاد کنند. به کودک کم‌سن ندهید و هنگام خوردن شیرینی، او را تنها نگذارید.