نان خمیرترش

نان خمیرترش با خمیرمایهٔ طبیعیِ آرد و آب ورمی‌آید و تخمیرش معمولاً طولانی‌تر است؛ برای همین مزه‌ای کمی ترش و بافتی جویدنی‌تر دارد. نان خمیرترشِ گندمی همچنان گلوتن دارد و بدون گلوتن نیست.

نان کامل را در کیسهٔ پارچه‌ای یا کاغذی و در دمای اتاق نگه دارید؛ یخچال معمولاً آن را زودتر بیات می‌کند. برای نگهداری طولانی‌تر، نان را برش بزنید و در کیسهٔ دربسته فریز کنید؛ برش‌ها را مستقیم در توستر بگذارید.

سطح نان را خیلی کم با آب نم‌دار کنید و در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۵ تا ۸ دقیقه گرم کنید. برای برش‌های نازک، توستر سریع‌تر است.

برش تُست‌شده‌اش برای ساندویچ، تخم‌مرغ و سوپ مناسب است؛ مزهٔ ترش نان کنار پنیر، آووکادو یا گوجه هم خوب می‌نشیند. برای بروشتا، نان را برشته کنید و روی آن گوجهٔ خردشده، روغن زیتون و کمی نمک بریزید.

بله؛ خمیرمایهٔ طبیعی را با آرد و آب تغذیه کنید تا حباب‌دار و فعال شود، سپس آن را با آرد، آب و نمک مخلوط کنید و بگذارید خمیر ور بیاید. نان را در فر داغ، حدود ۲۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد، بپزید تا پوستهٔ قهوه‌ای و برشته پیدا کند.

نه، نان خمیرترشِ تهیه‌شده از گندم، چاودار یا جو گلوتن دارد؛ تخمیر طولانی آن گلوتن را به‌طور کامل از بین نمی‌برد. اگر نان بدون گلوتن می‌خواهید، باید محصولی را انتخاب کنید که با آردهای بدون گلوتن تهیه شده باشد.

نه؛ کپک ممکن است فراتر از بخش قابل‌دیدن در بافت نان پخش شده باشد. اگر هر جای نان کپک دیدید، همهٔ آن را دور بریزید و ظرف یا کیسهٔ نگهداری را بشویید.