مورسیا

آن را به حلقه‌های نسبتاً ضخیم ببُرید و در تابهٔ داغ با کمی روغن، هر طرف را چند دقیقه سرخ کنید تا سطحش برشته شود. زیاد هم نزنید؛ نوع‌های نرم و پر از پیاز یا برنج زودتر از هم باز می‌شوند.

بسیاری از مورسیاها پیش‌پخته‌اند و فقط باید گرم یا برشته شوند؛ بعضی نوع‌ها خام‌اند. دستور روی بسته را دنبال کنید و نوع خام را تا وقتی مغز آن کاملاً پخته است حرارت دهید.

مورسیا در خوراک‌های اسپانیایی، از جمله خوراک لوبیا و عدس، به کار می‌رود و با برنج یا سیب‌زمینی هم سرو می‌شود. برای حفظ بافتش، آن را نزدیک پایان پخت به خوراک اضافه کنید.

باقی‌مانده را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید. اگر بسته‌بندی بازنشده است، دستور نگهداری و تاریخ درج‌شده روی بسته را رعایت کنید.

برای نزدیک‌ترین طعم و بافت، سوسیس خونی جایگزین مناسبی است؛ آن را هم مثل مورسیا حلقه‌حلقه سرخ کنید. اگر فرآوردهٔ خونی نمی‌خواهید، قارچ برشته با پیاز می‌تواند در خوراک‌ها جای آن را بگیرد، اما طعم مشابهی ندارد.

مورسیا نوعی سوسیس خونی اسپانیایی است و معمولاً برنج یا پیاز در ترکیبش دیده می‌شود؛ پودینگ سیاه نام فرآورده‌ای مشابه در سنت غذایی بریتانیاست و اغلب با جو دوسر یا غلات دیگر درست می‌شود. دستور و بافت هرکدام به نوع محصول بستگی دارد.

هر ۱۱ گرم مورسیا ۱۱ گرم پروتئین دارد؛ سوسیس خونی با ۱۴٫۶ گرم در هر ۱۰۰ گرم پروتئین بیشتری دارد.