چوپد پورک

آن را به ورقه‌های نازک ببرید و در تابهٔ داغ، بدون روغن یا با مقدار کمی روغن، هر طرف را حدود ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید تا لبه‌ها طلایی شوند. اگر تکه‌ها به هم چسبیده‌اند، پیش از پخت از هم جداشان کنید.

تکه‌های سرخ‌شده‌اش را به املت، ساندویچ، برنج سرخ‌شده یا پاستا اضافه کنید. چون مزهٔ شور و گوشتی دارد، کنار تخم‌مرغ، سیب‌زمینی، پیاز و سبزیجات تفت‌داده‌شده خوب می‌نشیند.

باقی‌مانده را از قوطی بیرون بیاورید، در ظرف دربسته بگذارید و در یخچال نگه دارید؛ بهتر است ظرف ۳ تا ۴ روز مصرفش کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌ای مناسب فریزر منجمد کنید.

اگر روی بسته آمادهٔ مصرف بودن آن نوشته شده باشد، می‌توانید آن را سرد بخورید؛ در غیر این صورت، پیش از خوردن کاملاً بپزید. برای طعم بهتر و لبه‌های برشته، سرخ‌کردن کوتاه در تابه کافی است.

چوپد پورک چرب‌تر است: در هر ۱۰۰ گرم ۲۷ گرم چربی دارد، درحالی‌که ژامبون خردشدهٔ کنسروی ۱۸٫۸ گرم دارد. ژامبون خردشدهٔ کنسروی نیز در هر ۱۰۰ گرم ۱۶٫۱ گرم پروتئین دارد.

در ساندویچ یا املت می‌توانید به‌جای ژامبون خردشده یا گوشت ناهار خوک از آن استفاده کنید. اگر جایگزین کم‌چرب‌تری می‌خواهید، ژامبون خوک در هر ۱۰۰ گرم ۱۰٫۷ گرم چربی دارد، در برابر ۲۷ گرم در چوپد پورک.

تکه‌های سفت و مکعب‌های درشت می‌توانند خطر خفگی داشته باشند؛ برای کودک خردسال، آن را بسیار ریز و نرم خرد کنید و هنگام خوردن مراقبش باشید. اگر شور است، مقدار کمی به غذا اضافه کنید.